De golfslag van de eeuw
Hoor, in het bos klinken klappen
Alsof er iemand, ontstoken in toorn
Al z'n frustraties staat weg te kappen
Der Deutsche Kaiser hakt in Doorn
Ik word vertederd bij de twintiger jaren
Als de mensheid op de Volkerenbond hoopt
Het Vredespaleis bouwt met versnelde gebaren
(Omdat mijn projector nu sneller loopt)
Ik word unheimisch bij de dertiger jaren
Louis Davids maakt vrolijk en melancholiek
Maar het zaad was gezaaid voor cultuur van barbaren
En het geluid van jazz werd marsmuziek
In de bossen van Doorn klinkt nog altijd 't hakken
Maar 't wordt stiller en stiller totdat het verstomt
De Willemien kan net de boot naar Engeland pakken
Als op 'n stralende dag de mof binnenkomt
Ik verdring liever de veertiger jaren
Op je netvlies worden gefotografeerd
Beelden, die toen al verschrikkelijk waren
Maar nog erger als je ze later realiseert
Ik hoef ook niet terug naar de vijftiger jaren
De Avonden, Van het Reve, het volledige niets
Salmiak, kauwgom, filmsterren sparen
De hit was 'Een beetje', het vervoer was de fiets
Maar hoor, in het bos klinken vrolijke tonen
Van 'Weg maatschappij, terug naar het begin'
Van mensen die liever in 't Vondelpark wonen
De 'Power is flower' en 'Let the sun shine in'
Ik verlang soms terug naar die zestiger jaren
De hele wereld kwam naar de Dam
Omdat er iets nieuws in de mens was gevaren
Wat ook een beetje door Nederland kwam
Daar kwamen ze aan, de zeventiger jaren
De Grote Gedachte ebde weer weg
En of de tachtiger jaren net zo waren
Historici zijn nog in overleg
Met idealisme is Nederland een lastpost
Bij pseudo-gevoelens zet het zich schrap
Maar in de verte klinkt perestroika en glasnost
En de val van de muur? 't Feest van broederschap
Ik verlang zo naar de negentiger jaren
Ik kan haast niet wachten tot het begint
Omdat ik deze jaren, ondanks hun bezwaren
Ondanks hun gevaren, fascinerend vind
Ik verlang zo naar de negentiger jaren
Ik kan haast niet wachten totdat het start
Ik hoop dat het zich weer zal openbaren
Want we zijn er weer aan toe
Aan 'n stuk idealisme toe
Tien jaar voor mijn part
Maar ik zal het vieren met heel mijn hart!
La ola del siglo
Escucha, en el bosque suenan golpes
Como si alguien, encendido de ira
Estuviera desahogando todas sus frustraciones
El Emperador Alemán corta en Doorn
Me enternecen los años veinte
Cuando la humanidad confiaba en la Sociedad de Naciones
Construyendo el Palacio de la Paz con gestos acelerados
(Porque mi proyector ahora corre más rápido)
Me siento inquieto en los años treinta
Louis Davids se vuelve alegre y melancólico
Pero la semilla estaba sembrada para la cultura de los bárbaros
Y el sonido del jazz se convirtió en música de marcha
En los bosques de Doorn todavía se escucha el hacha
Pero se vuelve más y más silencioso hasta que se calla
Willemien apenas puede tomar el barco a Inglaterra
Cuando en un día radiante los alemanes llegan
Prefiero olvidar los años cuarenta
En tu retina se fotografían
Imágenes que ya eran terribles entonces
Pero aún peores cuando las comprendes más tarde
Tampoco quiero regresar a los años cincuenta
Las Noches, De Reve, la completa nada
Regaliz, chicle, coleccionar estrellas de cine
El éxito era 'Un poco', el transporte era la bicicleta
Pero escucha, en el bosque suenan tonos alegres
De 'Fuera sociedad, de vuelta al principio'
De personas que prefieren vivir en el Vondelpark
El 'Poder es flor' y 'Deja que el sol entre'
A veces anhelo los años sesenta
Todo el mundo acudió a la Plaza Dam
Porque algo nuevo había llegado al ser humano
Que también se reflejaba un poco en los Países Bajos
Llegaron los años setenta
El Gran Pensamiento volvió a desvanecerse
Y si los años ochenta fueron iguales
Los historiadores aún lo discuten
Con el idealismo, los Países Bajos son un problema
Ante los pseudo-sentimientos se prepara
Pero a lo lejos se escucha la perestroika y la glásnost
¿Y la caída del muro? ¡La fiesta de fraternidad!
Anhelo tanto los años noventa
Casi no puedo esperar a que comiencen
Porque estos años, a pesar de sus desafíos
A pesar de sus peligros, me parecen fascinantes
Anhelo tanto los años noventa
Casi no puedo esperar a que empiecen
Espero que vuelvan a manifestarse
Porque estamos listos de nuevo
Listos para un poco de idealismo
Diez años, si es necesario
¡Pero lo celebraré con todo mi corazón!