395px

El socialista decepcionado

Seth Gaaikema

De teleurgestelde socialist

"Ik heb zo vaak op de pauk geslagen
En een nieuwe weg gewezen
Maar de politici
Verdommen, verdommen, verdommen het!
Ik heb beantwoord ontelbare vragen
En hen met kleur de les gelezen
Maar de politici
Verdommen, verdommen, verdommen het!
Ze blijven liegen, bedriegen
Verdraaien, verfraaien, wat slecht is
Ze blijven glibberig kronkelen, kronkelen
Verdraaien, wat echt is
Nooit es een duidelijke, heldere, klinkende zin!
Waar is toch die oergedachte
Die de mens met mens verbindt?
Kok is daartoe niet bij machte
Ach, dat weet toch ieder kind

Ik heb aan de grote klok gehangen
Als zij weer geen notie nemen van de klepel
Maar de politici
Verdommen, verdommen, verdommen het!
Ik heb de waarheid in proza en zangen
Hen als pap ingegoten met de lepel
Maar de politici
Verdommen, verdommen, verdommen het!
Ze blijven als dwergen, verbergen
Om in de mens te geloven
Draaien, schoppen naar onder
En aaien naar boven
En de toekomst, die zij ons beloofden
Daar komt niets van in!
En ons mooie rooie spandoek
Haalde men maar van de stok
Wordt gebruikt als ouwe handdoek
In de keuken van Wim Kok

Ik heb zo vaak hen mijn stem gegeven
En oprecht voor hen gekozen
Maar de politici
Verdommen, verdommen, verdommen het!
Ik heb gevraagd: Vecht voor een beter leven
En help de radelozen
Maar de politici
Verdommen, verdommen, verdommen het!
Ze bekoorden met woorden
Jou in de verkiezingscampagne
En sloten akkoorden
En vermoorden toen alles an je
Had ik het maar geweten in het begin!
Hoe kunnen ook eigenlijk zulke mensen
Sluw, zo vol berekening
Een paradijs op aarde bouwen
Naar jouw kindertekening?"

El socialista decepcionado

He golpeado el tambor tantas veces
Y señalado un nuevo camino
Pero los políticos
¡Maldición, maldición, maldición!
He respondido innumerables preguntas
Y les he dado una lección con colores
Pero los políticos
¡Maldición, maldición, maldición!
Siguen mintiendo, engañando
Distorsionando, embelleciendo lo malo
Siguen retorciéndose, retorciendo
Distorsionando lo que es real
¡Nunca hay una frase clara, nítida, sonora!
¿Dónde está ese pensamiento primordial
Que une a los seres humanos?
Kok no es capaz de eso
¡Oh, eso lo sabe cualquier niño!

He tocado las campanas a lo grande
Cuando ignoran la campana
Pero los políticos
¡Maldición, maldición, maldición!
He inculcado la verdad en prosa y canciones
Como si fuera papilla con cuchara
Pero los políticos
¡Maldición, maldición, maldición!
Siguen escondiéndose como enanos
Sin creer en la humanidad
Girando, pateando hacia abajo
Y acariciando hacia arriba
Y el futuro que nos prometieron
¡No se cumple en absoluto!
Y nuestra hermosa bandera roja
La quitaron del mástil
Se usa como un viejo trapo
En la cocina de Wim Kok

Les he dado mi voto tantas veces
Y he votado sinceramente por ellos
Pero los políticos
¡Maldición, maldición, maldición!
He pedido: Luchen por una vida mejor
Y ayuden a los desesperados
Pero los políticos
¡Maldición, maldición, maldición!
Te seducen con palabras
Durante la campaña electoral
Y hacen acuerdos
Y luego arruinan todo lo que tienes
¡Ojalá lo hubiera sabido desde el principio!
¿Cómo pueden personas así
Astutas, tan calculadoras
Construir un paraíso en la tierra
Según tu dibujo de niño?