Mientje (1)
In 't paleis van Sinterklaas
Is 't 'n rotzooi nu, helaas
Zelf staat hij met 'n zatte kop
En zo de mijter op
'n Dikke stem van de alcohol:
"Piet, kiep jij 'm nog es vol
Zo'n tabberd is belabberd
Zo'n pij is voorbij
Zo'n staf staat me maf
Ik ben moe van de roe
Ik heb tabak van de zak
Vergeeld is mijn boek
Verschimmeld mijn paard
Ik word ziek van mijn snor
Ik krijg 'n sik van mijn baard
Ik heb schijt aan de gard
Ik baal van de boot
Ik zit werkelijk
In hoge peper noot
Ik ga over mijn nek
Bij het woordje marsepein
En ik kots van kapoentje
Wie dat ook mag zijn!"
Maar, als Mientje binnenkomt
Verandert 'ie op slag
Ze heeft van die kinderogen
En zegt zo aardig: "Dag"
Als Mientje binnenkomt
Dan krijgt 'ie 'n rood hoofd
Van louter enthousiasme
Omdat Mientje nog gelooft
Mientje (1)
En el palacio de San Nicolás
Ahora es un desastre, lamentablemente
Él mismo está con una borrachera
Y con el sombrero puesto
Una voz gruesa del alcohol:
'¡Piet, llénalo de nuevo!'
Un tabardo es lamentable
Una pipa ha pasado
Un bastón me vuelve loco
Estoy cansado del azote
Estoy harto del saco
Mi libro está amarillento
Mi caballo está mohoso
Me enferma mi bigote
Me fastidia mi barba
Me importa un carajo la guardia
Me molesta el barco
Realmente estoy
En un alto apuro
Me dan arcadas
Con la palabra mazapán
Y vomito con el duende
¡Quienquiera que sea eso!"
Pero, cuando Mientje entra
Él cambia de inmediato
Ella tiene esos ojos de niña
Y dice tan amablemente: 'Hola'
Cuando Mientje entra
Entonces se sonroja
De puro entusiasmo
Porque Mientje aún cree