IMPERFEITO (part. Coral Canto Jovem e Rayssa Andreoli)
Era uma vez
Eu, dentro de casa, cansado do mesmo
E aconteceu
Bem nessa vez eu quis sair
Tudo lá fora atraía com brilho
E eu fugi
Depois dos portões, sonhei
Do mundo, eu era rei
Podia escrever algo novo usando somente minhas mãos
Os sonhos que almejei, as coisas que desejei
O que toquei, alcancei, possuí, me entreguei à ilusão
Mas sei que eu
Que eu me perdi
Tentando me encontrar
Foi tão profundo que o poço mais fundo não tem mais lugar pra Ti
Eu percebi
Nada ganhei (eu sei)
Os que amei, eu perdi, eu soltei, eu deixei para trás
Mas se eu tentar (se tentar)
Se eu voltar (se voltar)
Será que ainda há lugar?
Eu posso retomar minha direção?
Depois dos portões, eu vi o erro que cometi
O que conquistei posso ver escorrendo por entre minhas mãos
Os muros em construção, pra mim, eram proteção
Busquei liberdade, encontrei o perigo, hoje sou solidão
Hoje eu sou solidão
Voltarei para casa, essa é a solução
Vou andar, vou correr em Sua direção
Eu cansei da odisseia movida à soberba, presunção
Num instante, eu avisto o Pai se aproximar
Já não sei se há perdão, mas preciso tentar
Eu me lanço aos Seus pés e começo a clamar
Nem sei como vou falar
Não sei se vais me aceitar
Pai, eu me humilho, me torno Teu servo, me deixa voltar
Foi quando Ele me alcançou
Correndo, me abraçou
Eu já era outro, mas Seu amor não mudou
Me disse que perdoou
Há muito me esperou
Se fez meu abrigo, a todos disse o Pai
Meu filho voltou
Meu filho voltou
Eu não sei quão distante ou perdido estás, mas sei
Que Ele está a te esperar
Eu sei que mesmo que faltem forças e longe sentir
O Pai de amor te encontra
Vida nova, enfim
IMPERFEITO (met Coral Canto Jovem en Rayssa Andreoli)
Er was eens
Ik, binnen, moe van hetzelfde
En het gebeurde
Juist deze keer wilde ik weg
Alles buiten trok met glans
En ik vluchtte
Na de poorten, droomde ik
Van de wereld, ik was koning
Ik kon iets nieuws schrijven met alleen mijn handen
De dromen die ik verlangde, de dingen die ik wenste
Wat ik raakte, bereikte, bezat, gaf me over aan de illusie
Maar ik weet dat ik
Dat ik me verloor
Proberend mezelf te vinden
Het was zo diep dat de diepste put geen plek meer voor Jou heeft
Ik realiseerde me
Ik heb niets gewonnen (ik weet het)
Degenen van wie ik hield, verloor ik, liet ik los, liet ik achter
Maar als ik probeer (als ik probeer)
Als ik terugkom (als ik terugkom)
Is er dan nog een plek?
Kan ik mijn richting weer oppakken?
Na de poorten zag ik de fout die ik maakte
Wat ik veroverde kan ik zien wegglippen tussen mijn handen
De muren in aanbouw, voor mij waren ze bescherming
Ik zocht vrijheid, vond gevaar, vandaag ben ik eenzaamheid
Vandaag ben ik eenzaamheid
Ik ga terug naar huis, dat is de oplossing
Ik ga lopen, ik ga rennen in Uw richting
Ik ben moe van de odyssee gedreven door trots, verwaandheid
In een oogwenk zie ik de Vader naderen
Ik weet niet of er vergeving is, maar ik moet het proberen
Ik werp me aan Zijn voeten en begin te roepen
Ik weet niet hoe ik moet praten
Ik weet niet of U me zult accepteren
Vader, ik verlaag mezelf, word Uw dienaar, laat me terugkomen
Het was toen Hij me bereikte
Rennend, omhelsde Hij me
Ik was al anders, maar Zijn liefde veranderde niet
Hij zei dat Hij vergaf
Al lang op me wachtte
Hij werd mijn schuilplaats, tegen iedereen zei de Vader
Mijn zoon is terug
Mijn zoon is terug
Ik weet niet hoe ver of verloren je bent, maar ik weet
Dat Hij op je wacht
Ik weet dat zelfs als de krachten ontbreken en je je ver weg voelt
De Vader van liefde vindt je
Een nieuw leven, eindelijk