Prijateljice
Azurno nebo, cekamo zoru,
pet, sest mladih golubica,
nasmijesena su im lica i poslije mnogo godina
u mome srcu draga slicica, zajedno smo
momke gledale, zajedno po rivi setale,
pravile se da smo vazne, da smo pametne
i snazne, sanjale smo zemlje daleke.
Hej ljepotice moje prijateljice,
gdje su nasi snovi ostali,
hej sve smo mi kao ptice selice,
svaka svome jugu odleti,
djevojcice zene postale,
neke su se veæ i udale,
a ja jos cekam azurne zore.
Ja jos zelim preplivati more,
ja jos sanjam zemlje daleke
Amigas
Cielo azul, esperamos el amanecer,
cinco, seis jóvenes palomas,
sonrientes están sus rostros y después de muchos años
en mi corazón una querida imagen, juntas
mirábamos a los chicos, juntas paseábamos por el paseo marítimo,
nos hacíamos las importantes, las inteligentes
y fuertes, soñábamos con tierras lejanas.
Hey bellezas, mis amigas,
¿dónde quedaron nuestros sueños?,
hey todas nosotras como aves migratorias,
cada una vuela hacia su sur,
las niñas se han convertido en mujeres,
algunas ya se han casado,
y yo aún espero los amaneceres azules.
Yo aún quiero nadar a través del mar,
yo aún sueño con tierras lejanas