Ayrýlýklar Bitmez
Gün aðrýnca kalkamaz birden
O yattýðý sert, kuru yerinden
Bir baþ aðrýsý ense kökünde
Acýr kendine, baþlar yeniden
Her kadehte bin isyan þahlanýr
Bir isim bir aþk daha silinir yine gönlünden
Her tüketilmiþ sarhoþ geceden
Tek þey anýmsar eski günlerden
Bir çift mahsun göz, uysal hüzünlü
Biraz kaderci, ürkek, çekingen
Her an koþardý caný yürekte
Ne zaman isteyip arasa en uzak yerlerden
Ve ayrýlýklar bitmez öðütür
Ve gölgeler siner ömrüne kaçar kendinden
Ve ayrýlýklar bitmez öðütür
Ve gölgeler siner ömrüne kaçarak kendinden
Yýllardan beri hep o hayali
Taþýr sýrtýnda bir yük misali
Sarar piþmanlýk þöyle inceden
Yorgun utançlý, baþlar yeniden
Her kadehte bin isyan þahlanýr
Bir isim bir aþk daha silinir yine gönlünden
Ve ayrýlýklar bitmez öðütür
Ve gölgeler siner ömrüne kaçar kendinden
Ve ayrýlýklar bitmez öðütür
Ve gölgeler siner ömrüne kaçarak kendinden
Scheidingen Eindigen Niet
De dag breekt aan, maar kan niet opstaan
Die plek waar hij lag, zo hard en droog
Een hoofdpijn steekt op, diep in de nek
Het doet pijn, en begint weer opnieuw
In elk glas bruisen duizend opstanden
Een naam, een liefde, weer gewist uit je hart
Na elke dronken nacht die is vergaan
Herinnert slechts één ding aan de oude dagen
Een paar treurige ogen, tam en vol verdriet
Een beetje gelaten, schuchter, terughoudend
Elke minuut rent het leven in je hart
Wanneer je het wilt, zoek je de verste plekken
En scheidingen eindigen niet, het knaagt
En schaduwen sluipen je leven in, vluchten voor jezelf
En scheidingen eindigen niet, het knaagt
En schaduwen sluipen je leven in, vluchten voor jezelf
Jarenlang draagt hij die droom
Als een last op zijn schouders, zo zwaar
Spijt omarmt hem, zo subtiel
Moegestreden, beschaamd, begint weer opnieuw
In elk glas bruisen duizend opstanden
Een naam, een liefde, weer gewist uit je hart
En scheidingen eindigen niet, het knaagt
En schaduwen sluipen je leven in, vluchten voor jezelf
En scheidingen eindigen niet, het knaagt
En schaduwen sluipen je leven in, vluchten voor jezelf