Sürüklüyorum Çaresizliðimi
Sürüklüyorum çaresiz yalnýzlýðýmý aldýrmazlýðýnda
Acýmasýzlýðýnda Ýstanbul'un
Yitik umutlarla daralýp buruk
Yürüyorum kalabalýk caddelerde
Yürüyorum bilmeden nereye gittiðimi
Amaçsýz bitkin donuk
Gözlerim boþ bakýþlarla
Takýlýyor bir yerlere
Yüreðim kanýyor ýlgýt ýlgýt sýcak sýcak
Þahlanýyor içimde özlemin
Kahrediyorum karanlýklar içindeyim
Oysa Ýstanbul ýþýl ýþýl parlar
Mutsuzluðum siniyor sokaklara
Seni soluyorum derin derin
Büyüyor giderek içimde yokluðun
Anýlar mil çekiyor gözlerime
Sürüklüyorum çaresiz yalnýzlýðýmý
Vurdumduymaz acýmasýz yollarýnda Ýstanbul'un
Arrastrando mi desesperación
Arrastro mi desesperación sin remedio en la indiferencia
De la crueldad de Estambul
Estrechándome con esperanzas perdidas y amargas
Camino por las concurridas calles
Caminando sin saber a dónde voy
Sin rumbo, exhausto y apagado
Mis ojos se quedan fijos en el vacío
Enganchados en algún lugar
Mi corazón sangra, cálido y ardiente
La añoranza se desborda dentro de mí
Me desgarro estando en la oscuridad
A pesar de que Estambul brilla intensamente
Mi infelicidad se filtra en las calles
Respiro profundamente tu ausencia
Tu falta crece cada vez más dentro de mí
Los recuerdos arrastran mis ojos
Arrastro mi desesperación sin remedio
Indiferente, en las crueles calles de Estambul