Geadas
A geada é o preço que jamais desconta
Nem mesmo um real no gauderiar que entangue
Branqueia tauras e regela o sangue
Mas se derrete quando o sol desponta.
Se faz espelho no lagoão da sanga
Adoça as frutas e madura o trigo
Cinza no tempo que nos encaranga
Paguei o preço de brincar contigo.
Vai-se um ano, mais outro, não me iludo
Foram tantas lichiguanas pelegueadas
Eu sinto frio, mas apesar de tudo
O meu destino é andar quebrando geada.
Iguais as que quebrei na juventude
Pisando vidros nas manhãs de gelo
As mesmas geadas da gamela do açude
Trago comigo esfarinhadas no cabelo.
Manta gelada que não tem fragância
E se faz água pra morrer neblina
As geadas pretas que esmaguei na infância
Viraram cinza pra branquear minha crina.
Vorst
De vorst is de prijs die nooit verrekend wordt
Zelfs geen euro in de modder die vastplakt
Witmaakt de stieren en bevriest het bloed
Maar smelt weg als de zon opkomt.
Het wordt een spiegel in de grote plas
Verzoet het fruit en laat het graan rijpen
Grijs in de tijd die ons veroudert
Ik betaalde de prijs om met jou te spelen.
Een jaar gaat voorbij, nog een, ik laat me niet misleiden
Er waren zoveel schimmels die me bedrogen
Ik voel de kou, maar ondanks alles
Is mijn lot om de vorst te breken.
Net als die ik brak in mijn jeugd
Op glasscherven stappen in de ochtenden van ijs
Dezelfde vorsten van de kom van de vijver
Neem ik mee, verkruimeld in mijn haar.
Koude deken die geen geur heeft
En zich omzet in water om de mist te doden
De zwarte vorsten die ik verpletterde in mijn kindertijd
Zijn veranderd in grijs om mijn manen wit te maken.
Escrita por: Jayme Caetano Braun / Leonel Gomez / Márcio Rosado