Dívida de Gratidão
Eu tenho os meus direitos juntamente com meus deveres
Nos momentos que eu tenho eu dou tempo a simples prazeres
Tipo ver o Sol se por, ver no horizonte o Sol morrer
Eu dou valor ao ver no horizonte o mesmo Sol nascer
Fechei meus olhos e num instante o meu mundo se expande
Um começo lindo, quis fingir nunca ter visto antes
Pois a Lua já se foi, mas ficaram-se as estrelas
O Sol chegou depois, mas ainda é possível vê-las
Eu voltando de buzum, chegar em casa eu fumo um
São quase seis da manhã, poucos vão sentir o futum
Bota a cara e sente o vento, vem o cheiro de sereno
Espera mais meia horinha e tu só respira veneno
Esse mundo é sedento por coisas materiais
Como eu posso ser assim tão feliz com coisas tão normais?
Irmão eu amo a minha sina, de reflexões e rimas
E terminando aqui eu vou dormir com minha mina!
Eu agradeço a Deus quando tudo tá bem
Quando tudo tá mal agradeço ele também
Mas quando eu tô no breu quem é que vem me ajudar?
Eu agradeço os meus, eu agradeço os meus
Mas quando eu tô no breu quem é que vem me ajudar?
Eu agradeço os meus, a Tomba e o Quinto Andar
Eu agradeço por ver essa infinita sabedoria
Me deu duas pernas pra transporte e uma cabeça como guia
Deu a terra pra colheita fez a noite e o dia
Não nos deixou a receita, mas fez bem pra quem aprecie
Desde que eu cresci via sua lógica em todo canto
Seu manto, sua poesia que eu não ouvia mas via encanto
Com o tempo eu aprendi a valorizar simples prazeres
Com pausa pro pôr do Sol ignorando meus afazeres
Deveres vão ser cumpridos no tempo que a vida pede
Na febre com meus espíritos recitos em meio a verve
Expresso do meus conflitos ilícitos enquanto reflito
Aflito eu tava antes na calma mentes se servem
Já não sou o mesmo de antes aprenda e a vida segue
Nascido com a paz de Ghandi, há instantes que a paz se perde
Perfume pro olfato, sabor pro paladar
Tô vivo não sou ingrato sei que Deus fez pra me agradar
Eu agradeço a Deus quando tudo tá bem
Quando tudo tá mal agradeço ele também
Mas quando eu tô no breu quem é que vem me ajudar?
Eu agradeço os meus, eu agradeço os meus
Mas quando eu tô no breu quem é que vem me ajudar?
Eu agradeço os meu a Tomba e o Quinto Andar
Schuld van Dankbaarheid
Ik heb mijn rechten samen met mijn plichten
In de momenten die ik heb, geef ik tijd aan simpele geneugten
Zoals de zon zien ondergaan, de zon zien sterven aan de horizon
Ik waardeer het om aan de horizon dezelfde zon te zien opkomen
Ik sluit mijn ogen en in een oogwenk breidt mijn wereld zich uit
Een prachtige start, ik deed alsof ik het nooit eerder had gezien
Want de maan is al weg, maar de sterren zijn gebleven
De zon kwam later, maar je kunt ze nog steeds zien
Ik kom terug met de bus, als ik thuis ben rook ik een
Het is bijna zes uur 's ochtends, weinigen zullen de stank voelen
Steek je hoofd naar buiten en voel de wind, de geur van de ochtenddauw
Wacht nog een halfuurtje en je ademt alleen maar gif in
Deze wereld is dorstig naar materiële dingen
Hoe kan ik zo gelukkig zijn met zulke normale dingen?
Broer, ik hou van mijn lot, van reflecties en rijmen
En hier eindigend ga ik slapen met mijn meisje!
Ik dank God als alles goed gaat
Als alles slecht gaat dank ik Hem ook
Maar als ik in het donker ben, wie komt me dan helpen?
Ik dank mijn mensen, ik dank mijn mensen
Maar als ik in het donker ben, wie komt me dan helpen?
Ik dank mijn mensen, de Tomba en de Vijfde Verdieping
Ik dank voor het zien van deze oneindige wijsheid
Hij gaf me twee benen voor vervoer en een hoofd als gids
Hij gaf de aarde voor de oogst, maakte de nacht en de dag
Hij gaf ons geen recept, maar deed goed voor wie het waardeert
Sinds ik ben opgegroeid zag ik zijn logica overal
Zijn mantel, zijn poëzie die ik niet hoorde maar wel betovering zag
Met de tijd leerde ik simpele geneugten te waarderen
Met een pauze voor de zonsondergang, negerend wat ik moet doen
Plichten zullen worden vervuld op de tijd die het leven vraagt
In de koorts reciteer ik met mijn geesten te midden van de passie
Ik druk uit wat mijn illegale conflicten zijn terwijl ik reflecteer
Verontrust was ik eerder, in de rust dienen de geesten
Ik ben niet meer dezelfde als vroeger, leer en het leven gaat verder
Geboren met de vrede van Gandhi, er zijn momenten dat de vrede verloren gaat
Parfum voor de neus, smaak voor de mond
Ik ben levend, ben niet ondankbaar, weet dat God het voor mij heeft gemaakt
Ik dank God als alles goed gaat
Als alles slecht gaat dank ik Hem ook
Maar als ik in het donker ben, wie komt me dan helpen?
Ik dank mijn mensen, ik dank mijn mensen
Maar als ik in het donker ben, wie komt me dan helpen?
Ik dank mijn mensen, de Tomba en de Vijfde Verdieping