Koibito
きらめいたあきのそらはこいのおわりとにている
Kirameita aki no sora wa koi no owaritoniteiru
SAYONARAをつげるまえにKATACHIのないゆめをいだく
SAYONARA wo tsugeru mae ni KATACHI no nai yume wo idaku
まぶしすぎるときのなかでこいしてるHEARTたちは
Mabushisugiru toki no naka de koishiteru HEART tachi wa
GIZAGIZAのPlasticきをつけてさわってみて
GIZAGIZA no Plastic ki wo tsukete sawattemite
ゆめのなかまできみのあまえたこえとやすむことなくTOKIMEKIが
Yume no naka made kimi no amaeta koe to yasumu koto naku TOKIMEKI ga
あふれだしてる...むねさわぎもとめて
Afuredashiteru... munesawagi motomete
ふゆのといきでめざめたゆめ
Fuyu no toiki de mezameta yume
えいえんにこいびとたちは「KOKORO」のふしぎでむすばれるから
Eien ni koibitotachi wa " KOKORO " no fushigi de musubareru kara
いとしいひとよTOKIMEKIのなかでふるえるおもいいますものこってるの
Itoshii hito yo TOKIMEKI no naka de furueru omoi ima mo nokotteruno ?
めぐりあうきせきのなかでにじゅうよじかん「すき」といってたね
Meguriau kiseki no naka de nijuuyojikan " suki " to ittetane
ときのながれがすべておもいでにかえるけど
Toki no nagare ga subete omoide ni kaerukedo
ねてもさめてもまだきみをあいしてる
Netemo sametemo mada kimi wo aishiteru
びねつがげんかくをみせるもとめてもたりなすぎて
Binetsu ga genkaku wo miseru motometemo tarinasugite
すこしだけあせをかいたGlassのなかきみをみた
Sukoshidake ase wo kaita Glass no naka kimi wo mita
Repeat
Repeat
Repeat
Repeat
えいえんにこいびとたちは「KOKORO」のふしぎでむすばれるから
Eien ni koibitotachiwa " KOKORO" no fushigi de musubareru kara
いとしいひとよTOKIMEKIのなかでふるえるおもいいますものこってるの
Itoshii hitoyo TOKIMEKI no nakade furueru omoi ima mo nokotteruno?
たそがれにまうよかぜがふたりですごしたおもかげをいま
Tasogare ni mausoyo kaze ga futari de sugoshita omokage wo ima
はこんでくるよこもれびのなかで
Hakondekuruyo komorebi no naka de
はにかんでいたPureなえがおだけを
Hanikandeita Pure na egao dake wo
いつまでもぼくはだきしめたままいるよ
Itsumademo boku wa dakishimeta mama iruyo
わすれないでいてねきみをあいしてた
Wasurenaideitene kimi wo aishiteta
ねてもさめてもまだきみをあいしてる
Netemo sametemo mada kimi wo aishiteru
Geliefde
De schitterende herfstlucht lijkt op het einde van de liefde
Voordat ik SAYONARA zeg, koester ik een droom zonder vorm
In de verblindende tijd zijn de harten die verliefd zijn
Voel de GIZAGIZA van plastic, raak het aan
Zelfs in de droom hoor ik jouw schattige stem en de onophoudelijke TOKIMEKI
Het stroomt over... ik verlang naar de opwinding in mijn borst
Een droom die ontwaakte in de winterse adem
Voor altijd zijn geliefden verbonden door de mysterieuze "KOKORO"
Lieve persoon, in de TOKIMEKI bewaar ik de trillende gevoelens
In de wonderlijke ontmoeting zeiden we twintig uur lang "ik hou van je"
De tijd verstrijkt, maar alles verandert in herinneringen
Of ik nu slaap of wakker ben, ik hou nog steeds van jou
De kou laat zijn scherpte zien, maar het is nog steeds niet genoeg
Ik zag jou in het glas, met een beetje zweet op mijn voorhoofd
Herhaal
Herhaal
Voor altijd zijn geliefden verbonden door de mysterieuze "KOKORO"
Lieve persoon, in de TOKIMEKI bewaar ik de trillende gevoelens
De bries die in de schemering waait, brengt nu de herinneringen van ons samen
In het gefilterde licht
Met alleen jouw verlegen, pure glimlach
Zal ik je voor altijd omarmen
Vergeet niet dat ik van je hield
Of ik nu slaap of wakker ben, ik hou nog steeds van jou