Kurve
Da usporio bih srce, palim okrajak vuspre
Bride nozdrve i usne, spichkao sam uspeh
Pre otprilike dve chuke uzhiv'o sam u ksu-se
A sad opet sam kod kuce pa mi naviru suze
Razocharan u ljude. O meni trachevi kruzhe
Kazhu da sam prso skroz, ce-ne sa mnom da se druzhe
Kazhu da sam drkosh, kazhu da se s pravom ljute
Kazhu - treba da odrastem, jebesh shta je bilo juche
kapiram, razumem, napushavam ih kurcem
jer uz sholju fu-ke padnu zabrinute chu-pre
'ajde, kad si tako super, zashto ne svratish da chujesh
kako jeca kompjuter dok rimom dushmane kunem
znam da nije lako shtivo ali sad u doba muke
kad me seche k'o katana svaki sluchajni susret
ce se poznati junaci a ne kad sine sunce
kad poteche med i mleko svi ce hteti da se sluzhe
tuzhan, beskoristan chovek, krvotok pun votke
ne mozhesh da verujesh koliko sam smoren
kad se osetim k'o proklet, kad ne mogu da se otmem
sedim, gledam u telefon, chekam da me neko zove
(Kurve!)
(Kurve!)
(obican slepac..)
patetichna strofa s ove vremenske distance
chista glupost ortake brzo pretvara u strance
jedna ljubav, drugarstvo, svi zajedno, rispekt
na papiru mrtva rech, sve to machku o rep
bez iskrenosti, truda, krvi, znoja i suza
covek sebicna je zver, ali ulica je duga
puna raskrsca, krivina, laznih puteva do cilja
mnogo vishe shansi ima ako putuje ekipa
uz dvosmeran odnos i spremnost da ponos
se obuzda ako trazhi tako kolektivno dobro
oformljena trupa manje stranputicom luta
drzheci se staze obasjane svetlom Sunca
al' desi se da kilometre peshachite skupa
dok ne pokazhe se ko je tu a ko teshka kurva
za keku i dzuganj bi oslabljenog druga
'ladno pustio da skapa u jarku pokraj puta
neko iz inata josh sigurnije koracha
svestan da ne chini jato samo jedna lasta
da zbog jedne kvarne jabuke korpa se ne baca
da uz put ce jednog dana na bolje da nabasa
a neko teshko ranjen razmishlja: kako dalje?
Dobro slushaj ovaj napev, dobronameran savet
Nemoj predugo da stajesh, u hodu lizhi rane
Niko nece da te cheka… ulica teche dalje
Curvas
Mi corazón se desaceleraría, enciendo un cigarrillo de marihuana
Las fosas nasales y los labios, he tenido éxito
Hace aproximadamente dos porros, me sumergí en la locura
Y ahora estoy de vuelta en casa y las lágrimas brotan
Decepcionado con la gente. Rumores sobre mí circulan
Dicen que estoy completamente loco, no quieren estar conmigo
Dicen que soy un idiota, dicen que tienen razón para enojarse
Dicen - debo madurar, a la mierda lo que pasó ayer
Entiendo, comprendo, los ignoro completamente
Porque con un poco de mierda, las chicas preocupadas caen
Vamos, si eres tan genial, ¿por qué no vienes a escuchar
cómo llora la computadora mientras maldigo a los enemigos con rimas?
Sé que no es fácil de leer, pero ahora en tiempos difíciles
cuando cada encuentro casual me corta como una katana
los héroes se reconocerán y no cuando brille el sol
cuando fluya la miel y la leche, todos querrán servirse
triste, un hombre inútil, con el torrente sanguíneo lleno de vodka
no puedes creer lo abatido que estoy
cuando me siento maldito, cuando no puedo escapar
me siento, miro el teléfono, esperando que alguien me llame
(Curvas!)
(Curvas!)
(un ciego común...)
una estrofa patética desde esta distancia temporal
la pura tontería convierte rápidamente a los amigos en extraños
un amor, camaradería, todos juntos, respeto
en papel una palabra muerta, todo eso es un juego de gato y ratón
sin sinceridad, esfuerzo, sangre, sudor y lágrimas
el hombre es una bestia egoísta, pero la calle es larga
llena de cruces, curvas, caminos falsos hacia la meta
hay muchas más posibilidades si viaja el equipo
con una relación de doble sentido y la disposición de que el orgullo
se controle si busca el bien colectivo de esa manera
una tropa formada se desvía menos del camino equivocado
manteniéndose en el sendero iluminado por la luz del sol
pero sucede que caminan juntos kilómetros
hasta que se revele quién está ahí y quién es una gran p***
por un cigarrillo y un trago, dejaría que un amigo debilitado
fríamente se desplome en una zanja junto al camino
alguien por terquedad camina con más seguridad
consciente de que no forma una bandada solo una golondrina
que por una manzana podrida no se tira la cesta
que en el camino un día encontrará algo mejor
y alguien gravemente herido se pregunta: ¿qué sigue?
Escucha bien esta melodía, un consejo bien intencionado
No te detengas demasiado, lame las heridas mientras caminas
Nadie te esperará... la calle sigue fluyendo