Homo Homini Lupus
二度と戻れぬかつての世界へ
Nido to modorenu katsute no sekai e
二度と抜けられぬ蟻地獄の底
Nido to nukerarenu arijigoku no soko
いくらもがいても絡めとられる
Ikuramo gaite mo karametorareru
はりめぐらされた悪意の買に
Harimegurasareta akui no kai ni
誰も逃がれ得ぬ
Daremo nigareenu
何もかもが変わり果てて悪意だけの世界からは
Nanimokamo ga kawarihatete akui dake no sekai kara wa
終わることの無い
Owaru koto no nai
悪夢の中命さえもとるに足らぬこの世界は
Akumu no naka inochi sae mo toru ni taranu kono sekai wa
もはや悪は悪でなく
Mohaya aku wa aku de naku
月に吠えそして闇に奮く
Tsuki ni hoe soshite yami ni furuku
月に吠えそして闇に奮く時さえ満ちれば人は狼に
Tsuki ni hoe soshite yami ni furuku toki sae michireba hito wa ōkami ni
Remember
Remember
Homo Homini Lupus
Homo Homini Lupus
牙も爪ももはや隠すことなく
Kiba mo tsume mo mohaya kakusu koto naku
守る約束・美徳もすでになく
Mamoru yakusoku bitoku mo sude ni naku
人が人として生きる意味もない
Hito ga hito toshite ikiru imi mo nai
生き残れなければ意味をなさない
Ikinokorenakereba imi o nasanai
涙枯れ果てて
Namida karehatete
俺は一人間に紛れ聞くに耐えぬ神の声を
Ore wa hitorijin ni magire kiku ni taenu kami no koe o
信じ失えば
Shinji ushinaeba
もしもこれが悪魔でなく神の声であるのならば
Moshimo kore ga akuma de naku kami no koe de aru no naraba
もはや人は人でなく
Mohaya hito wa hito de naku
月に吠えそして闇に奮く
Tsuki ni hoe soshite yami ni furuku
時さえ満ちれば人は狼に
Toki sae michireba hito wa ōkami ni
Remember
Remember
Homo Homini Lupus
Homo Homini Lupus
流された涙は忘れさられて
Nagasareta namida wa wasure sararete
流された血すらも誰も気にとめず
Nagasareta chi sura mo daremo ki ni tomezu
怒りと悲しみ静めるすべなく
Ikari to kanashimi shizumeru sube naku
復讐こそが残された法
Fukushū koso ga nokosareta hō
守り疲れても
Mamori tsukaretemo
これを悲劇と呼ぶのなら神の試練とするならば
Kore o higeki to yobu no nara kami no shiren to suru naraba
忍び寄る影は
Shinobiyoru kage wa
かつて人が愛し信じ守るべきと決めたものが
Katsute hito ga aishi shinji mamoru beki to kimeta mono ga
もはや神は神でなく
Mohaya kami wa kami de naku
月に吠えそして闇に奮く
Tsuki ni hoe soshite yami ni furuku
時さえ満ちれば人は狼に
Toki sae michireba hito wa ōkami ni
在りし日（を）、振り返ることさえもなく
Ari shi hi (o), furikaeru koto sae mo naku
命を受け、変わり果てた姿さえ
Inochi o uke, kawarihateta sugata sae
裁きは、ただ忍び寄る音さえもなく
Sabaki wa, tada shinobiyoru oto sae mo naku
背を向け、手放すべきかすべてを
Se o muke, tebanasu beki ka subete o
Mens is een Wolf voor de Mens
Nooit meer terug naar de wereld van weleer
Nooit meer ontsnappen uit de bodem van de mierenval
Hoe hard ik ook worstel, ik word verstrikt
In het web van kwaadwilligheid dat is gespannen
Niemand kan ontsnappen
Alles is veranderd, alleen een wereld vol kwaad
Een eindeloze
Nachtmerrie waar zelfs het leven niets waard is in deze wereld
Het kwaad is niet langer kwaad
Blaffend naar de maan en trillerig in de duisternis
Blaffend naar de maan en trillerig in de duisternis, als de tijd rijp is, wordt de mens een wolf
Vergeet niet
Mens is een Wolf voor de Mens
Tanden en klauwen worden niet langer verborgen
Belofte en deugd zijn al verdwenen
De betekenis van leven als mens is er niet meer
Als je niet overleeft, heeft het geen zin
De tranen zijn opgedroogd
Ik hoor de onverdraaglijke stem van God tussen de mensen
Als ik geloof en het verlies
Als dit niet de stem van de duivel is, maar van God
De mens is niet langer mens
Blaffend naar de maan en trillerig in de duisternis
Als de tijd rijp is, wordt de mens een wolf
Vergeet niet
Mens is een Wolf voor de Mens
De vergoten tranen worden vergeten
Zelfs het vergoten bloed wordt door niemand opgemerkt
Geen manier om woede en verdriet te bedaren
Wraak is de enige wet die overblijft
Zelfs als ik moe ben van het beschermen
Als dit een tragedie is, dan is het Gods beproeving
De schaduw die zich sluipend nadert
Is wat ooit door de mens werd liefgehad, geloofd en beschermd
God is niet langer God
Blaffend naar de maan en trillerig in de duisternis
Als de tijd rijp is, wordt de mens een wolf
Zonder zelfs maar terug te kijken naar de dagen van weleer
Het leven ontvangen, zelfs de veranderd gedaante
Het oordeel, slechts het sluipende geluid
Moet ik me omdraaien en alles loslaten?