Ec Man Jõtna
Ek man jötna ár um borna
þÁ er forðum mik fœdda höfðu
Níu man ek heima, níu Iviði
Mjötvið mœran fyr mold neðan
Áðr Burs synir bjöðum um ypðu
þEir er Miðgarð
Sól skein sunnan á salar steina
þÁ var grund gróin grœnum lauki
Hittusk æsir á Iðavelli
þEir er hörg ok hof hátimbruðu
Afla lögðu, auð smíðuðu
Tangir skópu ok tól görðu
Tefldu í túni, teitir váru
Var þeim vettugis vant ór gulli
Unz þrjár kvámu þursa meyjar
Ámátkar mjök ór Jötunheimum
El Hombre Gigante
Ek, el hombre gigante, caminando por los bosques
Donde antaño me criaron
Nueve mundos tengo, nueve Iviði
Mjötvið, majestuoso bajo la tierra
Antes que los hijos de Burr levantaran la tierra
Ellos que habitan en Midgard
El sol brillaba desde el sur en las piedras del salón
La tierra estaba cubierta de verde puerro
Los dioses se encontraron en Iðavellir
Donde levantaron altares y templos
Crearon leyes, forjaron riquezas
Crearon a los mares y herramientas
Jugaron en el prado, eran alegres
Les faltaba sabiduría hecha de oro
Hasta que tres doncellas gigantes llegaron
Poderosas hijas de Jötunheim