Sorg
Fegin verður bæði, bið
bindur okkar hlekki.
Slegin ótta vættir við
vera máttu ekki.
Háar raunir móður minnar,
mæðuvísu syngur.
Bláar varir, kólna kinnar,
krókna brotnir fingur.
Vakið angist hefur hann,
hryggur, votur hvarmur.
Flótta hafið langan, látin,
liðin nú þau hafa.
Ótta, reiði, gremju grátin,
galtóm augun stafa.
Dolor
Fingirán será tanto, espera
nuestro lazo aprieta.
El miedo golpeado nos acecha
no puedes ser.
Las altas pruebas de mi madre,
canta la sabiduría materna.
Labios azules, mejillas frías,
dedos rotos se retuercen.
Despertado ha sido por la angustia,
espalda, frío cuello.
La huida ha sido larga, muerta,
han pasado ahora.
Miedo, ira, llanto de angustia,
los ojos vacíos deletrean.