Árás
Kvöld, úr norðri kólna fer
Kemur yfir heiðar
Vængjasláttur, vætta her
Varúlfar til reiðar
Ég reið yfir landið mitt, reri' út á fjörð
Rólegur fjórin, ég lofaðI njórð
Í ljósanna skiptum ég leit upp í skörð
Ljót var sú sýn er mér mætti
Kom yfir brúnina kolsvartur her
Ég kúventi bátnum og hraðaðI mér
Vængirnir steinrunnir, vígtannager
Og væl sem nú kyrrðina tætti
Skugga hann varpaðI, skelfileg sjón
Skálmöld var risin og mikið varð tjón
DrukknaðI þannig mín dýrasta bón
Drepið var allt sem ég unni
Verja þau átti en var til þess seinn
Viti menn, lifandi eftir ei neinn
Ataður svörður sem áður var hreinn
Allt mitt var hrunið að grunni
Ég sá
Barnið mitt tætt, blóðugt og hrætt
Ég sá
Barið á húsgripum mínum og ætt
Ég sá
Saklaust blóð, fljóta um fljóð
Ég sá
Fjölskyldu slátrað sem var mér svo góð
Ég sá
Deyja mær, dæturnar tvær
Ég sá
Dreyrrauðar klærnar sem læstust í þær
Ég sá
Visna jurt, var einhvers spurt?
Ég sá
Vágestinn glotta og halda á burt
Gekk um garð
Gríðarskarð
Höggvið hart
Hel mig snart
Vængjuð vá
Vargur sá
Nafn hans nefnt
Nú skal hefnt
Heit er gefið, heit sem verður efnt
Al acecho
Kvöld, del norte el frío viene
Se extiende sobre las tierras altas
Aleteo de alas, criaturas aquí
Licántropos listos para cabalgar
Cabalgo por mi tierra, remo hacia el fiordo
Tranquilo el mar, prometí a Njörðr
En las luces busqué, miré hacia los acantilados
Fea fue la vista que encontré
Cruzando la colina, oscuro ejército
Domé el barco y aceleré
Las alas de piedra, el rugido
Y así, la calma se desvaneció
La sombra arrojada, visión aterradora
La batalla se alzó y mucho se perdió
Ahogada mi más preciosa oración
Todo lo que amaba fue destruido
Debía protegerlos pero llegué tarde
Sabios hombres, ninguno quedó con vida
La espada pura que antes era
Todo lo mío se desmoronó hasta los cimientos
Vi
Mi hijo cerca, ensangrentado y temeroso
Vi
La sangre en mis manos y mi linaje
Vi
Sangre inocente, fluyendo por las venas
Vi
La familia masacrada, a la que tanto amaba
Vi
Morir a mi, a mis dos hijas
Vi
Las ropas rojas de sangre que las envolvían
Vi
La hierba marchita, ¿alguien preguntó algo?
Vi
El vacío mirando y alejándose
Caminé por el jardín
Un abismo profundo
Golpeé con fuerza
Ayúdame pronto
Con alas extendidas
El lobo acecha
Su nombre mencionado
Ahora será vengado
Un juramento dado, un juramento cumplido