Baldur
Minningin svíður, ég man þetta vel
Missinn sem skóp hjá mér reiðina
Skaðræðislýður sem skreið yfir mel
Skarinn minn fríður var dreginn um Hel
Óðni, sem bíður, nú ætt mína fel
Víst var ég kvalinn og visinn og sljór
Vitstola hljóp upp á heiðina
Hálf- var ég galinn er hefnda ég sór
Horfði á dalinn minn, kvaddi og fór
Lamaður, kalinn en leiddur af Þór
Há var heiðin
Hungur og myrkur
En áfram arkaði
Löng var leiðin
Lítill minn styrkur
Er spor mín markaði
Skepnan skorin
Skaðræðisópin
þá Hel loks hörfaði
Víst á vorin
Veinin og hrópin
Berast frá vörðu við Baldurs haug
Aldrei mun skilja þann skaða sem hlaust
Skelfingarópin og neyðina
Níðings- með vilja þú bein þeirra braust
Börnin mín ylja mér ekki í haust
Sorgir vil hylja, á Tý legg mitt traust
Ásgarður teymdi mig aftur til þín
örmagna glóp lýsti leiðina
Varginn mig dreymdi, þá válegu sýn
Vandlega geymdi hvar sól aldrei skín
Lævísin streymdi frá Loka til mín
Brennheitt blóðið
Bunaði niður
Er Vör oss vitjaði
Hávært hljóðið
Hryglur og kliður
Er búkinn brytjaði
Líkin lengi
Lágu við steininn
Þá goðin grófu oss
Dána drengi
Dysjuðu beinin
Og ég þekktist þrekið
þegar ég hélt af stað
Við hef ég tryggðum tekið
Traustur ég ríð í hlað
Þú komst særður og sár
Sundrað var allt þrekið
Undir heiðninnar hönd
Hefur fundið stað
Hamar Þórs og hans þrár
Þrymur gat ei tekið
Þessi blóðslegnu bönd
Bera skalt í hlað
Víkingur á vorkvöldi
Vaskur kallar Óðin
Hallar- opnast hliðin þá
Herma þetta ljóðin
Baldur heitir bóndinn
Sem bundinn er í ljóðin
Loks er liðinn
Löstur úr minni
Nú birtast brautirnar
Finn ég friðinn
Frelsa mitt sinni
Nú þagna þrautirnar
Sláttur slaknar
Sleipnir mig vekur
Mér heilsar Heimdallur
Valhöll vaknar
Við mér hún tekur
Og Goðheimur gjörvallur
Hlaupum móti hetjum með skjöldinn
Halir rísa aftur á kvöldin
Bölsýnin, ef berst hún um völdin
Burtu skal flæmd
Höldum því að Heiðrúnarveigum
Hornin fyllum, lyftum og teygum
Sæhrímni til átu við eigum
Engin trog tæmd
Velkominn vertu
Velkominn víkingur
Velkominn víga valdur
Velkominn vin
Hetja hefur beinin sín borið
Baldur horfir þó út í vorið
Látlaust fas og létt er hans sporið
Lést hann með sæmd
Baldur
La memoria arde, recuerdo esto bien
La falta que creó mi ira
La multitud dañina que se arrastró sobre la colina
Mi hermosa herida fue llevada a Hel
Odín, que espera, ahora oculta mi linaje
Ciertamente fui torturado y sabio y frío
La conciencia culpable corrió hacia la colina
Medio loco, cuando me vengué
Miré mi valle, me despedí y me fui
Cojeando, helado pero guiado por Thor
Alta era la colina
Hambre y oscuridad
Pero continué avanzando
Largo era el camino
Mi pequeña fuerza
Marcó mi rastro
La criatura cortada
La multitud dañina
Entonces Hel finalmente desapareció
Ciertamente en primavera
El vino y los gritos
Llegan desde la guardia hasta la tumba de Baldur
Nunca entenderé ese daño que perdí
Gritos de horror y necesidad
Con intención de traidor, rompiste sus huesos
Mis hijos no me lloran en otoño
Las penas quieren cubrirme, en el dios Tý confío
Asgard me domó de nuevo hacia ti
El abismo de la debilidad iluminó el camino
El lobo me soñó, entonces una visión violenta
Cuidadosamente guardó donde el sol nunca brilla
La traición fluyó de Loki hacia mí
La sangre ardiente
Se vistió hacia abajo
Cuando Vör nos visitó
El sonido alto
Espaldas y rasguños
Cuando el vientre se rompió
Los cuerpos yacieron
Junto a la piedra
Entonces los dioses nos enterraron
Los valientes jóvenes
Enterraron los huesos
Y me reconocí valiente
Cuando partí
Con lo que me habías dado
Confiado cabalgo hacia el almacén
Llegaste herido y dolorido
Todo el valor fue destrozado
Bajo la mano del pagano
Ha encontrado su lugar
El martillo de Thor y su deseo
Thrym no pudo tomar
Estos lazos sangrientos
Debes llevarlos al almacén
Vikingo en la noche de primavera
El cuervo de Odín llama
Las puertas se abren entonces
Repiten este poema
Baldur es el granjero
Que está atado en el poema
Finalmente ha pasado
Liberado de mi memoria
Ahora se revelan los caminos
Encuentro la paz
Libera mi mente
Ahora los problemas se callan
La cosecha se relaja
Sleipnir me despierta
Heimdall me saluda
Valhalla despierta
Me recibe
Y el Reino de los Dioses se manifiesta
Corramos hacia los héroes con el escudo
Los héroes se levantan de nuevo por la noche
La maldad, si lucha por el poder
Será expulsada
Sigamos con las bebidas de Heidrun
Llenamos los cuernos, levantamos y estiramos
Tenemos que tener apetito por la batalla
Ningún desafío se ha superado
Bienvenido seas
Bienvenido vikingo
Bienvenido señor de la batalla
Bienvenido amigo
El héroe ha llevado sus huesos
Baldur mira hacia la primavera
Incesante y ligero es su rastro
Murió con honor
Escrita por: Axel Arnason / Baldur Ragnarsson / Björgvin Sigurðsson / Gunnar Benediktsson / Jón Geir Jóhannsson / Snæbjörn Ragnarsson / Þráinn Árni Baldvinsson