At Death's Gate TRADUCCIÓN - Slechtvalk (Impressão)

At Death's Gate

All those lies I've let myself believe to be true

That my life is through and I should just suicide

I cast aside, now that I know the real truth

I should've known that those words never came from you

Long have I tried to convince myself that I could hide from you

But that was in vain, because I never left your sight

I've amplified my sorrow, 'cause that was all I knew

I should've known that that was never true

How could I ever be so oblivious that I've made my own prison?

What a fool I was to believe that there was nothing left for me, than to drown in my own misery

I've been mesmerised by blatant lies

I drove myself towards insanity

I let myself be paralysed

I wallowed in sorrow

Until I longed for death, when there was nothing left

From hope bereft, waiting for my dying breath

But you have shown how I could overcome

How I could be strong and that I belong

I used to be all on my own

I couldn't believe that night could turn to dawn

Now that I see all that you've done for me

An epiphany knowing I'm not alone

My own pride keeps trying to put the blame on me

That I should've handled things differently

But that was the lie which was the cause for all my misery

The downward spiral from which I am freed

How could I ever be so oblivious that I've made my own prison?

What a fool I was to believe that there was nothing left for me, than to drown in my own misery

I used to be all on my own

I couldn't believe that night could turn to dawn

Now that I see all that you've done for me

An epiphany knowing I'm not alone

Aan de Poort van de Dood

Al die leugens die ik mezelf heb laten geloven als waar

Dat mijn leven voorbij is en ik gewoon zelfmoord moet plegen

Ik heb ze opzij gezet, nu ik de echte waarheid weet

Ik had moeten weten dat die woorden nooit van jou kwamen

Lang heb ik geprobeerd mezelf te overtuigen dat ik me voor jou kon verstoppen

Maar dat was tevergeefs, want ik verliet nooit jouw zicht

Ik heb mijn verdriet vergroot, want dat was alles wat ik kende

Ik had moeten weten dat dat nooit waar was

Hoe kon ik zo blind zijn dat ik mijn eigen gevangenis heb gemaakt?

Wat een idioot was ik om te geloven dat er niets meer voor mij was, dan te verdrinken in mijn eigen ellende

Ik ben betoverd geweest door openlijke leugens

Ik heb mezelf naar waanzin gedreven

Ik liet mezelf verlammen

Ik heb gewoeld in verdriet

Totdat ik verlangde naar de dood, toen er niets meer over was

Van hoop beroofd, wachtend op mijn laatste ademtocht

Maar jij hebt me laten zien hoe ik kon overwinnen

Hoe ik sterk kon zijn en dat ik erbij hoor

Ik was altijd alleen

Ik kon niet geloven dat de nacht in de dageraad kon veranderen

Nu ik zie wat je allemaal voor me hebt gedaan

Een openbaring dat ik niet alleen ben

Mijn eigen trots probeert de schuld op mij te leggen

Dat ik dingen anders had moeten aanpakken

Maar dat was de leugen die de oorzaak was van al mijn ellende