O Objectivo
O objectivo embora empírico
É contar uma história
Despir-me nesse anfiteatro
Ser criado p'rá glória
Vender a alma numa calma memória
O objectivo é desistir, não resistir
Deixar-me ir
De volta aquela casa onde era fácil rir
Onde do riso vinha arte de fazer sorrir
E ser artista é ser infante
E era tão contagiante
Que hoje eu vou contra gigantes
Sem temer cair
Mas principalmente eu sou quem me viu partir
Vivo ofegante entre avalanches de os desiludir
Enquanto sonho o impossível
Eu sou o fácil e o incrível
Só suponho, já fui mais confiante e risonho
Mas sinto todo o peso quando me oponho
Não quero ser perfeito vejo quando componho mas minto
Eu aprendi sem jeito
Não quero é querer ser perfeito
Mano eu dei-te tudo o que eu tenho
No peito
P’ra eu viver direito
P'ra eu viver direito
Het Doel
Het doel, hoewel empirisch
Is een verhaal vertellen
Me uitkleden in dat amfitheater
Gemaakt voor de glorie
Mijn ziel verkopen in een rustige herinnering
Het doel is opgeven, niet weerstaan
Laat me gaan
Terug naar dat huis waar het makkelijk was om te lachen
Waaruit het lachen kunst voortbracht om te laten glimlachen
En een artiest zijn is kind zijn
En het was zo aanstekelijk
Dat ik vandaag tegen reuzen ga
Zonder bang te zijn om te vallen
Maar vooral ben ik degene die me zag vertrekken
Ik leef hijgend tussen lawines van teleurstellingen
Terwijl ik het onmogelijke droom
Ben ik het gemakkelijke en het ongelooflijke
Ik veronderstel, ik was ooit zelfverzekerder en vrolijker
Maar ik voel al het gewicht als ik me verzet
Ik wil niet perfect zijn, ik zie het als ik componeer, maar ik lieg
Ik heb het onhandig geleerd
Ik wil gewoon niet perfect willen zijn
Bro, ik gaf je alles wat ik heb
In mijn hart
Om goed te kunnen leven
Om goed te kunnen leven