Volves de Neu
Vine, fora fa fred prepare un te
Descansa l’ànima ferida
I a cada llàgrima una corba en el camí
Parles, la claredat al teu mirar
El nostre món damunt la taula
Hi ha molt d’amor I poques ganes d’arriscar
I sé que algún moment serà
Tornar al teu carrer
Per saber que t’he trobat a faltar com la neu
Des d’aquella finestra mirava
Cada día esperant que tornares
Partir fa menys mal per a qui se’n va
Seguirà, seguirà, seguirà
I a l’alba marxar de nou I així, I així serà
Voler esborrar meridians per tornar
I seguir el teu rastre de llum
Passen, les hores com passen els anys
Hi ha molt de fum I poca flama
Hi ha molt de joc I poques ganes de jugar
Casa, feina I comptes corrents
I una llista que no acaba
Sempre més I amb qui, m‘és igual
I se que algún moment serà
Tornar al teu carrer
Per saber que t’he trobat a faltar com la neu
Vespre vestit, nua la nit
Desobedients, llavis carmí
Des d’aquella finestra mirava
Cada día esperant que tornares
Partir fa menys mal per a qui se’n va
Seguirà, seguirà, seguirà
I a l’alba marxar de nou I així, I així serà
Voler esborrar meridians per tornar
I seguir el teu rastre de llum
Terug als Sneeuw
Kom, het is koud, zet een thee
Rust de gewonde ziel uit
En bij elke traan een bocht op de weg
Je spreekt, de helderheid in jouw blik
Onze wereld op tafel
Er is veel liefde en weinig zin om te riskeren
En ik weet dat er een moment zal zijn
Terug naar jouw straat
Om te weten dat ik je mis zoals de sneeuw
Van dat raam keek ik
Elke dag wachtend tot je terugkwam
Vertrekken doet minder pijn voor wie gaat
Het gaat door, het gaat door, het gaat door
En bij de dageraad weer vertrekken, en zo, en zo zal het zijn
Willen meridianen wissen om terug te keren
En jouw spoor van licht te volgen
De uren verstrijken zoals de jaren
Er is veel rook en weinig vlam
Er is veel spel en weinig zin om te spelen
Huis, werk en rekeningen
En een lijst die niet eindigt
Altijd meer en met wie, het maakt me niet uit
En ik weet dat er een moment zal zijn
Terug naar jouw straat
Om te weten dat ik je mis zoals de sneeuw
Avond gekleed, de nacht naakt
Ongehoorzaam, karmijnrode lippen
Van dat raam keek ik
Elke dag wachtend tot je terugkwam
Vertrekken doet minder pijn voor wie gaat
Het gaat door, het gaat door, het gaat door
En bij de dageraad weer vertrekken, en zo, en zo zal het zijn
Willen meridianen wissen om terug te keren
En jouw spoor van licht te volgen