AAQ (feat. Shervin Raadfar & Aidin Alipour)
این سری پایینه قند خونه
īn sarī pāīnē qand khūne
گفتم به آرزو کم بخونه
goftam be ārzū kam bekhūne
آخه فهمی که نمیخواد کم بدونه
ākhē fahmī ke namikhwād kam bedūne
اینجا دستش میرسه کم به نونه
īn jā dastash mīresē kam be nūne
حالا کی قهرمونه؟ کی پهلوونه؟
hālā kī qahramūne? kī pahlūne
منم دارم از اون لهجههای بچگونه
manam dāram az ūn lahjehāye bachgūne
اما غلام قولامم مرد خونه
āmā gholām qūlāmam mard khūne
نه این قُل و حلقههای تو قهوهخونه
nah īn qūl o halqehāye to qahvehkhūne
شاید تقصیر نردبونه
shāyad taqsīr nardbūne
نمیشه گفت هرکی بالائه چرب زبونه
namīshē goft harkī bālāye charb zabūne
شاید تقصیر چنگمونه
shāyad taqsīr chāngmūne
که به هرجایی میزنیم جنگمونه
ke be harjāyi mīzanīm jangmūne
شاید, شایدم واقعا شأنمونه
shāyad, shāyadam vāqean sha'nmūne
که این همه پروانه شمع یه دونه
ke īn hame parvāneh sham'e ye dūne
شاید کارمای جدمونه
shāyad kārmāye jadmūne
یا شایدم نه اصلا حقمونه
yā shāyadam nah aslan haqmūne
برات بیارم چند نمونه؟
barāt bīāram chand namūne
مگه میشه اینهمه دویید نرسید؟
mage mīshē īnhame davīd narasīd
به ته رسید این سررسید
be tah rasīd īn sarresīd
بیا پایین از خر شیطون
biyā pāīn az khar sheytūn
بیا خودم برات میگیرم یه جعبه سیب اصلا
biyā khodam barāt mīgīram ye jābe sīb aslan
تو این مملکت یهویی
to īn mamlekat yehoī
هرکی بیاد میگاد دهنتو به نوعی
harkī bīyād mīgād dahanto be no'ī
مگه مهمه که میدوئی یا ولویی؟
mage moheme ke mīdūī yā valūī
وقتی که نمیدونی باس بخوری چه گهی
vaqtī ke namīdūnī bās bekhorī che gahi
یه آدم عادیمو دو روزه زندگیم
ye ādam ādīmū do rūze zendegīm
رفتمم نذارین سنگ روی مزارم
raftamam nazārīn sang rūye mazāram
به من چه توده و حزب، اصلاح و اصول
be man che tūdē va hizb, eslāh o uṣūl
د کسکشا مگه من سیاستمدارم؟
d kaskešā mage man siyāsatmadāram
تو این وضعیت غم پیشه
to īn vāzīyat gham pīshe
وقتی اندیشه رو کندین از ریشه
vaqtī andīshe rū kandin az rīshe
وقتی دست به طلا میزنی سنگ میشه
vaqtī dast be talā mīzanī sang mīshē
مگه صفرارو برداریم حل میشه!
mage sefrārū bardārīm hal mīshē!
هر بار دلمو به دریا زدم
har bār delamū be daryā zadam
یه کاری کردین که الان یه دریا زدم
ye kārī kardin ke alān ye daryā zadam
انگار هیچ چیزی کارساز نیست
engār hich chīzī kārsāz nīst
حتی دعای خیر پدر مادرم
hatā du'āye khayr pedar mādaram
تف تو این خاورمیانه
taf to īn khāvarmiyāneh
که از ایران ساخت یه مادر دیوانه
ke az Irān sākhte ye mādar dīvāneh
شدم با همه چی بیگانه
shodam bā hame chī bigāneh
دردودلا تو حافظهم دیوانه
dardūdlā to ḥāfeẓam dīvāneh
بنویسمش که قضیهس دستبند
benavīsamesh ke qadiye dastband
ننویسمم میکنه اذیت دستم
nanavīsamm mīkone azīyat dastam
میگه حرفات منطقی نی
mīgē harfāt mantiqī nī
منطق چه کسشریه تو این وضعیت اصلا؟
mantiq che kashehrīye to īn vāzīyat aslan
بی وجود
bī vojud
وقتی قلمم این دردو میسرود
vaqtī qalamam īn dardū mīsarūd
میدونست این حرفا حرفای توام هست
mīdūnest īn harfā harfāye tūam hast
پس نیازی نیست به شنود
pas niyāzī nīst be shenūd
من داره جوونیم میره
man dāram jāvūnīm mīre
جا اینکه جاشو آب و جارو کنم
jā inke jāsho āb o jāro konam
نشستم موهاشو پارو کنم
nashastam mohāsho pāro konam
حالم خوش نیست نذارین پارو دمم
hālam khosh nīst nazārīn pāro damam
چشمام میرن له و لوردم
cheshmām mīran leh o lūrdam
چشمام میان توی نبردم
cheshmām mīyān toye nabardam
این وسطم جوونیم رفت
īn vasatam jāvūnīm raft
پیاش کجا بگردم؟
pyāsh kujā begardam
میزون نیستم حروم زاده
mīzūn nīstam harūm zādē
کدوم خدایی شاخ به توی چموش داده؟
kodūm khodāyi shākh be tūye chamūsh dāde
بعد مرگم بگین میزد مرحوم باده
bād margam begīn mīzad marhūm bāde
یه آب خوش پایین نرفت از گلوش ساده ولی
ye āb khosh pāīn narāft az guluš sāde valī
نساختیم توی سایه ها لونه
nasākhtīm toye sāyehā lūneh
که هر مادر داغداری دایههامونه
ke har mādar dāghdārī dāyehāmūne
من که توی کوفه جیگرم سوخت
man ke toye Kūfe jīgaram sūxt
فرق ما تو خایههامونه
farq mā to khāyehāmūne
انگار وسط حموم فینم
engār vasat ḥammūm fīnam
بد دهنیمم میاد از رو کینهم
bad dahnīmam mīyād az rū kīnahām
من دارم گاییده میشم
man dāram gāyīde mīsham
توقع داری چی بگم؟ اندوهگینم؟!
tavāqqo dārī chī begam? andūkhīnām?!
این حرفا نمیکنن خالیم که
īn harfā namīkonnand khālīm ke
از جوونی چیزی نشد حالیم که
az jāvūnī chīzī nashod hālīm ke
گناهش پای اینا، پای اونا، پای مردم حتی پای مامان بابام با اینکه
gonāhesh pāye īnā, pāye unā, pāye mardom hatta pāye māman bābām bā inke
مدیون خونهس جثه و رشد این آدم
madyūn khūnes jathē va roshd īn ādam
اما کاش به حرف خونواده گوش نمیدادم
āmā kāsh be harf khūnūdade gūsh namīdādam
از بچگی یه چیزایی مونده تو یادم
az bachgī ye chīzāyi mūnde to yādam
کشتنم با عقاید خشک این عالم
kushtanam bā aqa'id khoshk īn ʿālam
طفلیا خودشونم آسیب دیده بودنو لوش نمیدادن
ṭofliyā khodshūnam āsīb dīde būduno lūsh namīdādan
حالا منی که فحش نمیدادم
hālā manī ke fahsh namīdādam
با همه تو نزاعم
bā hame to nazā'ām
پدر کشتگی دارم
pedar kushtagī dāram
مردم دنیا همو دوست دارن
mardom donyā hamū dūst dāran
تمام
tamām
AAQ (feat. Shervin Raadfar & Aidin Alipour)
Cette série est un peu abaissée
J'ai dit à l'espoir de ne pas chanter trop fort
Parce que tu sais qu'il ne veut pas vraiment le savoir
Ici, il a la main qui touche à peine la nourriture
Alors qui est en colère ? Qui est le héros ?
Moi aussi je parle avec un accent enfantin
Mais, je suis le maître, l'homme de la maison
Pas ces foutus anneaux dans le café
Peut-être que c'est la faute de l'échelle
On peut pas dire que celui qui grimpe est un beau parleur
Peut-être que c'est à cause de nos instruments
Où chaque fois qu'on frappe, c'est la guerre qui s'ensuit
Peut-être, ou peut-être c'est vraiment notre rang
Que tous ces papillons tournent autour d'une flamme
Peut-être c'est le karma de nos ancêtres
Ou peut-être pas, c'est juste notre droit
Devrais-je te donner quelques exemples ?
Est-ce possible de courir autant et de ne pas arriver ?
Cet échéancier est arrivé à son terme
Descends de ton nuage
Laisse-moi t'acheter une boîte de pommes, rien que pour toi
Dans ce pays abrupt
Quiconque vient te fait ouvrir la bouche à sa manière
Est-ce que ça compte si tu cours ou si tu lâches tout ?
Quand tu ne sais même pas quoi avaler comme merde
Un gars ordinaire, en deux jours de ma vie
Je suis parti, ne laissez pas de pierre sur ma tombe
Qu'est-ce que ça me fait des masses et des partis, réformes et principes
Avec ces salauds, est-ce que je suis un politicien ?
Dans cette tristesse omniprésente
Quand tu as déraciné la pensée
Quand tu touches à l'or, ça se transforme en pierre
Est-ce qu'en enlevant les zéros, ça se résout ?
J'ai mis mon cœur à l'eau
Vous avez fait en sorte que maintenant je suis devenu un océan
On dirait que rien n'est efficace
Même la bénédiction de mes parents
Je crache sur ce Moyen-Orient
Qui a rendu l'Iran comme une mère folle
Je suis devenu un étranger à tout
La douleur et la confusion, je suis égaré dans mes vers
Devrais-je écrire ça en bracelets ?
Si je n'écris pas, ça me rend dingue
Il dit que mes paroles n'ont pas de sens
Quelle logique de merde c'est dans cette situation ?
Sans existence
Quand ma plume écrit cette douleur
Elle savait que ces mots sont aussi les tiens
Donc pas besoin d'écouter
Ma jeunesse s'en va
Au lieu de balayer son coin
Je suis assis à peigner ses cheveux
Je ne vais pas bien, ne laissez pas le balai s'interposer
Mes yeux s'effondrent, me dévorent
Mes yeux viennent au combat
C'est là que ma jeunesse s'est évaporée
Où devrais-je chercher après ça ?
Je ne suis pas à ma place, espèce de bâtard
Quelle déité t'a donné cette arrogance ?
Après ma mort, dites qu'il se saoulait
Un verre d'eau ne descendait pas de sa gorge
Nous n'avons pas construit de refuge dans l'ombre
Que chaque mère en deuil soit notre partenaire
Moi, qui ai brûlé dans la ville de Koufa
La seule différence entre nous, c'est nos semelles
On dirait que j'éternue sous la douche
Je jure comme un salaud, la colère me gagne
Je suis en train de subir un coup dur
Tu t'attends à quoi que je dise ? Que je sois triste ?!
Ces mots ne me comblent pas
Car on n'a rien fait de ma jeunesse
La faute est sur ces gens, sur ceux-là, sur le peuple, même sur mes parents
Malgré ça, je dois la maison, la silhouette et la croissance de ce type
Mais si seulement j'avais écouté ma famille
Il y a des choses restées gravées dans ma mémoire depuis l'enfance
Ils m'ont tué avec les croyances rigides de ce monde
Les pauvres aussi avaient été blessés mais ils ne le révélaient pas
Maintenant, moi qui ne jurais pas
Je suis en conflit avec tout le monde
J'ai une haine personnelle
Les gens du monde s'aiment entre eux
Tout.