Hin Helga Kvöl
Niflheimur skelfur, skerandi hófa hljóð
Gnæfir yfir þruman nú, inn að beini nýstir í
Ríður af stað, á ný, í heljargripinu
Fæddur á ný sem tröll af himnum ofan
Nú um langan vetur hatur herjar á
Nú þokan hylur
Nú þokan hylur bál
Nú þokan hylur
Nú þokan hylur bál
Kom nú, áfram gakk, hann dó fyrir syndir sínar
Hneit þar í hjartastað, guðirnir vaka í nótt
Blæðir nú og fælir frá
Nú er þokan fríð að sjá
Nú skín í vargsins rauða kok er bíður hann
Æsir ríða endilanga vetrarbraut
Nú logar jörð, brennur hjörð
Vítiseldar, lakagígar, krafla blæðandi
Hinn hvíti ás, nú fallinn er
Úlfur gleypir sól og stjörnur deyja í nótt
La Muerte de Helga
Niflheim tiembla, resonando los ecos
Se alza sobre la tormenta ahora, hiriendo hasta los huesos
Cabalgando de nuevo, en el abrazo de la muerte
Renacido como un troll desde los cielos
Ahora durante un largo invierno, el odio ataca
Ahora la niebla cubre
Ahora la niebla cubre el fuego
Ahora la niebla cubre
Ahora la niebla cubre el fuego
Ven ahora, sigue adelante, él murió por sus pecados
Clavado en el corazón, los dioses vigilan esta noche
Sangra ahora y se aleja
Ahora la niebla es hermosa de ver
Ahora brilla en la garganta roja del lobo que lo espera
Los dioses cabalgan por la vía láctea
Ahora la tierra arde, quema el rebaño
Fuegos del infierno, grietas que sangran, Krafla goteando
El blanco dios, ahora ha caído
El lobo devora el sol y las estrellas mueren esta noche