L'Empordà
Nascut entre Blanes i Cadaqués
Molt tocat per la tramuntana
D'una sola cosa pots estar segur
Quan més vell més tocat de l'ala
Sempre deia que a la matinada es mataria
Però cap al migdia anava ben torrat
Somriu I diu que no té pressa
Ningú m'espera allà dalt
I anar a l'infern no m'interessa
És molt més bonic l'empordà
Varen passar ampolles I anys
I en siset encara aguantava
Dormint la mona a la vora del ter
Però ell mai no s'hi tirava
Sempre deia que a la matinada es mataria
Però cap al migdia anava ben torrat
Somriu I diu que no té pressa
Ningú m'espera allà dalt
I anar a l'infern no m'interessa
És molt més bonic l'empordà
Somriu I diu que no té pressa
Ningú m'espera allà dalt
I anar a l'infern no m'interessa
És molt més bonic l'empordà
I quan veig la llum de l'alba
Se'm treuen les ganes de marxar
Potser que avui no es suicidi
Potser ho deixi fins demà
Fins demà
Fins demà
Das Empordà
Geboren zwischen Blanes und Cadaqués
Von der Tramuntana stark geprägt
Eines kannst du sicher sein
Je älter, desto mehr vom Flügel berührt
Er sagte immer, dass er sich am Morgen umbringen würde
Doch gegen Mittag war er gut drauf
Er lächelt und sagt, dass er es eilig hat
Niemand wartet dort oben auf mich
Und in die Hölle zu gehen interessiert mich nicht
Das Empordà ist viel schöner
Es gingen Flaschen und Jahre vorbei
Und Siset hielt immer noch durch
Schlief den Rausch am Rand des Ter
Doch er stürzte sich nie hinein
Er sagte immer, dass er sich am Morgen umbringen würde
Doch gegen Mittag war er gut drauf
Er lächelt und sagt, dass er es eilig hat
Niemand wartet dort oben auf mich
Und in die Hölle zu gehen interessiert mich nicht
Das Empordà ist viel schöner
Er lächelt und sagt, dass er es eilig hat
Niemand wartet dort oben auf mich
Und in die Hölle zu gehen interessiert mich nicht
Das Empordà ist viel schöner
Und wenn ich das Licht der Morgendämmerung sehe
Verliere ich die Lust zu gehen
Vielleicht bringt er sich heute nicht um
Vielleicht lässt er es bis morgen
Bis morgen
Bis morgen