L'Empordà
Nascut entre Blanes i Cadaqués
Molt tocat per la tramuntana
D'una sola cosa pots estar segur
Quan més vell més tocat de l'ala
Sempre deia que a la matinada es mataria
Però cap al migdia anava ben torrat
Somriu I diu que no té pressa
Ningú m'espera allà dalt
I anar a l'infern no m'interessa
És molt més bonic l'empordà
Varen passar ampolles I anys
I en siset encara aguantava
Dormint la mona a la vora del ter
Però ell mai no s'hi tirava
Sempre deia que a la matinada es mataria
Però cap al migdia anava ben torrat
Somriu I diu que no té pressa
Ningú m'espera allà dalt
I anar a l'infern no m'interessa
És molt més bonic l'empordà
Somriu I diu que no té pressa
Ningú m'espera allà dalt
I anar a l'infern no m'interessa
És molt més bonic l'empordà
I quan veig la llum de l'alba
Se'm treuen les ganes de marxar
Potser que avui no es suicidi
Potser ho deixi fins demà
Fins demà
Fins demà
L'Empordà
Geboren tussen Blanes en Cadaqués
Helemaal door de tramontana geraakt
Van één ding kun je zeker zijn
Hoe ouder, hoe meer door de wind geraakt
Hij zei altijd dat hij zich 's ochtends zou doden
Maar rond het middaguur was hij goed aangeschoten
Hij glimlacht en zegt dat hij geen haast heeft
Niemand wacht op me daarboven
En naar de hel gaan interesseert me niet
Het Empordà is veel mooier
Er zijn flessen en jaren voorbij gegaan
En Siset hield het nog steeds vol
Slapend de roes aan de rand van de tafel
Maar hij viel er nooit in
Hij zei altijd dat hij zich 's ochtends zou doden
Maar rond het middaguur was hij goed aangeschoten
Hij glimlacht en zegt dat hij geen haast heeft
Niemand wacht op me daarboven
En naar de hel gaan interesseert me niet
Het Empordà is veel mooier
Hij glimlacht en zegt dat hij geen haast heeft
Niemand wacht op me daarboven
En naar de hel gaan interesseert me niet
Het Empordà is veel mooier
En als ik het licht van de dageraad zie
Verdwijnt de zin om te vertrekken
Misschien pleegt hij vandaag geen zelfmoord
Misschien laat hij het tot morgen
Tot morgen
Tot morgen