395px

Piel de Luna

Sopa De Cabra

Pell de Lluna

Plouen les paraules,
corren els acords
darrera del teu nom.
Volen les imatges,
tornen els records
portant la teva olor.
Fum de l'herba
entre les branques
vas cremant la millor flor.
Pell de lluna
amb ulls de pluja,
alè de mil colors.
Vas dibuixant el món.
Ploren les paraules,
cauen els acords,
ben molls del teu record.
El camí no té tornada,
cada dia és un tresor,
sense roba i sense ràbia,
vestits d'aigua i sol.
Cos contra cos confonc.
Quan el teu somriure em mira poc a poc,
el meu neguit s'acaba.
quan a sobre meu et mous a poc a poc,
res ja no té importància.
Plouen les paraules,
cauen els acords,
volen les imatges
cap al teu record.
Cos contra cos confonc.
Quan el teu somriure em mira poc a poc,
el meu neguit s'acaba.
quan a sobre meu et mous a poc a poc,
res ja no té importància.
Quan el teu somriure em mira poc a poc,
el meu neguit s'acaba.
quan a sobre meu et mous a poc a poc,
res ja no té importància.
Quan el teu somriure em mira poc a poc,
el meu neguit s'acaba.
quan a sobre meu et mous a poc a poc,
res ja no té importància.
I després per no cansar-te
sóc jo qui puja i baixa.
i després per no cansar-te
el meu neguit s'acaba.

Piel de Luna

Llueven las palabras,
corren los acordes
detrás de tu nombre.
Vuelan las imágenes,
vuelven los recuerdos
trayendo tu olor.
Humo de la hierba
entre las ramas
vas quemando la mejor flor.
Piel de luna
con ojos de lluvia,
aliento de mil colores.
Vas dibujando el mundo.
Lloran las palabras,
caen los acordes,
empapados de tu recuerdo.
El camino no tiene vuelta atrás,
cada día es un tesoro,
sin ropa y sin rabia,
vestidos de agua y sol.
Cuerpo contra cuerpo me confunde.
Cuando tu sonrisa me mira poco a poco,
mi inquietud se acaba.
cuando encima de mí te mueves poco a poco,
nada más importa.
Llueven las palabras,
caen los acordes,
vuelan las imágenes
hacia tu recuerdo.
Cuerpo contra cuerpo me confunde.
Cuando tu sonrisa me mira poco a poco,
mi inquietud se acaba.
cuando encima de mí te mueves poco a poco,
nada más importa.
Cuando tu sonrisa me mira poco a poco,
mi inquietud se acaba.
cuando encima de mí te mueves poco a poco,
nada más importa.
Cuando tu sonrisa me mira poco a poco,
mi inquietud se acaba.
cuando encima de mí te mueves poco a poco,
nada más importa.
Y luego, para no cansarte,
soy yo quien sube y baja.
y luego, para no cansarte,
mi inquietud se acaba.

Escrita por: Sopa De Cabra