Uxo Zuria
Doinu ixil bat dut
buru barnean
gidatzen ari nau
munduan zehar.
Kale estuen barnetik
naramanean
goibel sentitzen naiz
hots, magalean.
Uxo zuria dago
hortik hegaka
jadanik ez ditu
luma zuririk.
Nire buru barneko
ideien artean
badabil idei bat
lumez betea.
Egon naiz bai pentsatzen ni
noizbaitean aldatuko ote naiz
nire ezker bularrak eskatzen dit:
Oihu egizu! azkenean!
bakea nai dut nire barnean
ez inolaz erraza
bakean bizitzea ingurunean
zuk lortzen ez baduzu...
uxo zuriarekin.
Zeru grisean gaude
gaur murgildurik
zuhaitzen hostoak
gorriz jantzirik.
Bake oihartzun bat
nik sentitzen dut
baina su gorritan
kiskali egin dut.
Oihu baten muga
zein den jakinik
negar baten kezka
sentitu barik.
Bidean etzanda
geldituko naiz
bizitza honetan
bai nekaturik.
Blanco y negro
Tengo una melodía silenciosa
que me guía
en lo más profundo de mi mente
a través del mundo.
Caminando por calles estrechas
en las que me pierdo
me siento vacío
con un nudo en la garganta.
Hay un blanco y negro
que desde allí se eleva
ya no tiene
ninguna mancha blanca.
Entre las ideas
que tengo en mi mente
hay una idea
llena de humo.
He estado pensando
si en algún momento cambiaré
mis pensamientos izquierdos me piden:
¡Grita al final!
quiero paz en mi interior
no es en absoluto fácil
vivir en paz en un entorno
si no lo consigues...
con el blanco y negro.
Estamos en un cielo gris
hoy sumergidos
los árboles con hojas
vestidos de rojo.
Un grito de paz
es lo que siento
pero en fuego rojo
me he quemado.
Un límite de un grito
sin saber cuál es
sin sentir la angustia
de un lamento.
Sentado en el camino
me quedaré
en esta vida
sí, atormentado.