395px

La maldición

Soundbringer

Prokletstvo (The curse)

Prokletstvo (The curse)
Za kralja Zvonimira bijaše sva zemlja vesela
jer bijaše puna svakoga dobra,
a gradovi bijahu puni srebra i zlata.
Ubogi se jakih ne bojahu,
niti se sluge bojahu da im gospodar uèini nepravdu,
jer kralj svih branjaše.
Ali u to se vrijeme zgodi da car bizantski,
s voljom svetoga oca pape pošalje pisma i
poslanike moleæi pomoæ kralja Zvonimira,
meðu kraljevima kršæanskim kralja poštovanoga.
Kada dobri i sveti kralj Zvonimir primi pisma
od pape i cara, zapovjedi po cijelom kraljevstvu svome,
neka se vitezovi i baruni sakupe
kod pet crkava na kninskom Kosovu polju.
I kada doðe reèeni dan, Zvonimir im proèita molbu
neka odluèe da li æe, zajedno s drugom gospodom kršæanskom,
iz drugih zemalja u koje su poslana takva pisma,
a s pomoæu Božjom poæi osloboditi mjesta
na kojima je sin Božji na križu muku trpio i krv prolio,
gdje je predao duh Ocu i gdje je u grob
bilo položeno preslavno tijelo njegovo.
Al èuvši to »Bogom prokleti i nevirni Hrvati«
ne daše listove doèitati, veæ poèeše krièati i vikati
na svetoga kralja da on hoæe njih odvesti iz domova njihovih,
od žena i djece njihove, te s carem otimati mjesta
gdje je Krist propet i gdje je grob njegov.
I nevirni Hrvati uzeše zlu misao i meðu sobom
zlo vijeæe uèiniše
- "Bolje da jedan umre, nere toliki puk da pogine".
I kao psi na vuke lajuæi kada idu, tako oni krenu
na dobroga kralja s bukom i oružjem. Poèeše sjeæi
tijelo svoga kralja i gospodina i krv njegovu prolijevati.
I kralj, ležeæi u krvi, izranjen, u velikim bolovima,
prokle »nevirne Hrvate« i ostatak njih Bogom
i svecima njegovim, sobom i nedostojnom smræu svojom,
da nikada više ne imali gospodina od svoje krvi i jezika,
nego vazda tuðu jeziku podložni bili.
A slušavši o tome što se zbilo u kraljevstvu hrvatskom
kralj ugarski, imenom Bela prvi, poðe s vojskom golemom
i uzme kraljevstvo hrvatsko.
I imahu Hrvati kralja ugarskog za gospodara,
jer svoga bijahu ubili. A bi ubijen kralj Zvonimir
na tisuæu i osamdeset ljeta od roðenja Isusa Krista.

La maldición

La maldición
Para el rey Zvonimir, toda la tierra estaba alegre
porque estaba llena de todo bien,
y las ciudades estaban llenas de plata y oro.
Los pobres no temían a los poderosos,
ni los siervos temían que su señor les hiciera injusticia,
porque el rey los protegía.
Pero en ese tiempo sucedió que el emperador bizantino,
con la voluntad del santo padre el papa, envió cartas y
mensajeros pidiendo ayuda al rey Zvonimir,
entre los reyes cristianos, un rey respetado.
Cuando el buen y santo rey Zvonimir recibió las cartas
del papa y del emperador, ordenó en todo su reino
que los caballeros y barones se reunieran
en cinco iglesias en el campo de Kosovo en Knin.
Y cuando llegó el día señalado, Zvonimir les leyó la petición
para que decidieran si, junto con otros señores cristianos,
de otros países a los que se enviaron tales cartas,
y con la ayuda de Dios, ir a liberar los lugares
donde el hijo de Dios sufrió en la cruz y derramó sangre,
donde entregó su espíritu al Padre y donde en la tumba
fue depositado su glorioso cuerpo.
Pero al escuchar '¡Malditos por Dios e incrédulos croatas!'
no permitieron que se leyeran las cartas, sino que comenzaron
a gritar y a acusar al santo rey de querer llevarlos lejos de sus hogares,
de sus mujeres y sus hijos, y de arrebatarles con el emperador los lugares
donde Cristo fue crucificado y donde está su tumba.
Y los incrédulos croatas concibieron un mal pensamiento y entre ellos
hicieron un mal consejo
- 'Es mejor que uno muera, a que perezca tanta gente'.
Y como perros ladrando a los lobos cuando van, así ellos se lanzaron
contra el buen rey con ruido y armas. Comenzaron a cortar
el cuerpo de su rey y señor y a derramar su sangre.
Y el rey, yaciendo en sangre, herido, en grandes dolores,
maldecía a los 'incrédulos croatas' y al resto de ellos por Dios
y sus santos, por sí mismo y por su muerte indigna,
para que nunca más tuvieran un señor de su sangre y lengua,
sino que siempre estuvieran sometidos a una lengua extranjera.
Y al enterarse de lo sucedido en el reino croata,
el rey húngaro, llamado Bela primero, partió con un gran ejército
y tomó el reino croata.
Y los croatas tuvieron al rey húngaro como señor,
pues habían matado al suyo. Y el rey Zvonimir fue asesinado
mil ochocientos años después del nacimiento de Jesucristo.

Escrita por: