Les Eaux de Mars
Un pas, une pierre, un chemin qui chemine
Un reste de racine, c'est un peu solitaire
C'est un éclat de verre, c'est la vie, le soleil
C'est la mort, le sommeil, c'est un piège entrouvert
Un arbre millénaire, un nœud dans le bois
C'est un chien qui aboie, c'est un oiseau dans l'air
C'est un tronc qui pourrit, c'est la neige qui fond
Le mystère profond, la promesse de vie
C'est le souffle du vent au sommet des collines
C'est une vieille ruine, le vide, le néant
C'est la pie qui jacasse, c'est l'averse qui verse
Des torrents d'allégresse, ce sont les eaux de Mars
C'est le pied qui avance à pas sûr, à pas lent
C'est la main qui se tend, c'est la pierre qu'on lance
C'est un trou dans la terre, un chemin qui chemine
Un reste de racine, c'est un peu solitaire
C'est un oiseau dans l'air, un oiseau qui se pose
Le jardin qu'on arrose, une source d'eau claire
Une écharde, un clou, c'est la fièvre qui monte
C'est un compte à bon compte, c'est un peu rien du tout
Un poisson, un geste, c'est comme du vif argent
C'est tout ce qu'on attend, c'est tout ce qui nous reste
C'est du bois, c'est un jour le bout du quai
Un alcool trafiqué, le chemin le plus court
C'est le cri d'un hibou, un corps ensommeillé
La voiture rouillée, c'est la boue, c'est la boue
Un pas, un pont, un crapaud qui croasse
C'est un chaland qui passe, c'est un bel horizon
C'est la saison des pluies, c'est la fonte des glaces
Ce sont les eaux de Mars, la promesse de vie
Une pierre, un bâton, c'est Joseph et c'est Jacques
Un serpent qui attaque, une entaille au talon
Un pas, une pierre, un chemin qui chemine
Un reste de racine, c'est un peu solitaire
C'est l'hiver qui s'efface, la fin d'une saison
C'est la neige qui fond, ce sont les eaux de Mars
La promesse de vie, le mystère profond
Ce sont les eaux de Mars dans ton cœur tout au fond
Un pas, une pierre, un chemin qui chemine
Un reste de racine, c'est un peu solitaire
C'est l'hiver qui s'efface, la fin d'une saison
C'est la neige qui fond, ce sont les eaux de Mars
La promesse de vie, le mystère profond
Ce sont les eaux de Mars dans ton cœur tout au fond
De Wateren van Maart
Een stap, een steen, een pad dat verder gaat
Een rest van wortel, het is een beetje eenzaam
Het is een scherven glas, het is het leven, de zon
Het is de dood, de slaap, het is een open val
Een duizendjarige boom, een knoop in het hout
Het is een hond die blaft, het is een vogel in de lucht
Het is een stam die verrot, het is de sneeuw die smelt
Het diepe mysterie, de belofte van leven
Het is de adem van de wind op de toppen van de heuvels
Het is een oude ruïne, de leegte, het niets
Het is de ekster die kletst, het is de bui die valt
Stromen van vreugde, dat zijn de wateren van maart
Het is de voet die vooruitgaat, stap voor stap
Het is de hand die zich uitstrekt, het is de steen die je gooit
Het is een gat in de grond, een pad dat verder gaat
Een rest van wortel, het is een beetje eenzaam
Het is een vogel in de lucht, een vogel die landt
De tuin die we besproeien, een bron van helder water
Een splinter, een spijker, het is de koorts die stijgt
Het is een goede rekening, het is een beetje niets
Een vis, een gebaar, het is als kwik
Het is alles wat we verwachten, het is alles wat ons rest
Het is hout, het is op een dag het einde van de kade
Een vervalst drankje, de kortste weg
Het is de kreet van een uil, een lichaam dat slaapt
De roestige auto, het is de modder, het is de modder
Een stap, een brug, een pad die kwaakt
Het is een schip dat voorbijgaat, het is een mooie horizon
Het is het regenseizoen, het is het smelten van het ijs
Dat zijn de wateren van maart, de belofte van leven
Een steen, een stok, het is Jozef en het is Jacob
Een slang die aanvalt, een snede in de hiel
Een stap, een steen, een pad dat verder gaat
Een rest van wortel, het is een beetje eenzaam
Het is de winter die vervaagt, het einde van een seizoen
Het is de sneeuw die smelt, dat zijn de wateren van maart
De belofte van leven, het diepe mysterie
Dat zijn de wateren van maart in jouw hart, heel diep van binnen
Een stap, een steen, een pad dat verder gaat
Een rest van wortel, het is een beetje eenzaam
Het is de winter die vervaagt, het einde van een seizoen
Het is de sneeuw die smelt, dat zijn de wateren van maart
De belofte van leven, het diepe mysterie
Dat zijn de wateren van maart in jouw hart, heel diep van binnen
Escrita por: Antonio Carlos Jobim