395px

Medicina

Stam1na

Lääke

"Seis seis seis seis!" huutaa ääni, pääni räjähtää
Yhdestoista hetki käsillä, keskellä päivää, keskellä elämää
Keskellä suojatietä punaisissa valoissa seison
Veitset sielussa kahvaa myöten

"Älä liiku!" käskee räyhähenki, toivoo nähdä vainaan
Aikoo tappaa, teki minusta mielisairaan
Tänne kävin kadun varjopuolta, ajovalot häikäisee
Syrjäytynyt olen mutten huomiotta enää jää

Kymmeniä muistoja sekuntiin pusertaa
Iloa, surua suoraan verkkokalvon pohjaan palaa
Katsonko filmin loppuun vai kuvaisinko lisää?
Äänet voimistuvat, kohta olen pelkkä muisto enää

Tähän on lääke varmasti
En saa kieltomerkkejäsi noudattaa
Luovuttaa
En antaudu vaan vapaudun

Viimeinen kuva, se kaikista kaunein
Sitä voisin tuijottaa ikuisuuden
Ylittääkö raja vai yrittääkö jaksaa
Jarrut kirskuu, ääni huutaa: "älä liiku, älä liiku"

Katseeni nousee kengistä, edessä vihreä valo
Paljon on kerrottavaa, mietin mistä aloittaa
Ehkä siitä kun valitsin: ottaa askel vielä, askel vielä

Tähän on lääke varmasti… [x4]

Medicina

"¡Seis seis seis seis!" grita la voz, mi cabeza explota
El undécimo momento ha llegado, en medio del día, en medio de la vida
En medio del paso de peatones, de pie en medio de la luz roja
Cuchillos clavados hasta el mango en el alma

"¡No te muevas!" ordena el espíritu alborotador, deseando ver a los muertos
Planea matar, me volvió loco
He caminado por el lado oscuro de la calle, las luces delanteras deslumbran
He sido marginado pero ya no me ignoran

Decenas de recuerdos se agolpan en un segundo
Alegría, tristeza se queman directamente en la retina
¿Debería ver el final de la película o grabar más?
Los sonidos se intensifican, pronto solo seré un recuerdo

Seguramente esta es la medicina
No debo seguir tus señales de prohibición
Rendirme
No me rindo, sino que me libero

La última imagen, la más hermosa de todas
Podría contemplarla por la eternidad
¿Cruzaré la línea o intentaré resistir?
Los frenos chirrían, la voz grita: "¡no te muevas, no te muevas!"

Mi mirada se levanta de los zapatos, frente a la luz verde
Hay mucho que contar, me pregunto por dónde empezar
Quizás desde el momento en que decidí: dar un paso más, un paso más

Seguramente esta es la medicina... [x4]

Escrita por: