395px

Caballo Azotado hasta la Muerte

Stam1na

Kuoliaaksi Ruoskitut Hevoset

Syväjanoon synnyimme katkerina
Lukemaan lukemattomat kalkkiviivat
Pianolan katkovat melodiat
Kuoppaisen reittimme tahtikartat

Olisi kaupparahtimme käypä arvo
Matkantekijän muistojen kultasampo
Mutta kirosimme Ajurimme kuormasta syövän
Halusi Unholan porttiin päänsä lyövän

Verinahalle satuloimme satuhahmoja
Loimme paraatin vapaaksi
Parasiitin ohjaimiin

Kirotut eivät tietänsä kysy
Kirottujen tie kierona pysyy

Aisankannattajat raudat kauloissaan
Muotopuoli karavaani ratsaillaan
Piiskan soidessa niskat taittuvat kumaraan
Jälleen ruoskitaan kuolleita hevosia

Mutta jonain päivänä kulkue korpeen suojautuu
Ja valon säde sytyttää kaulapuuni kytemään
Jonain päivänä rautaketju haurastuu
Halttaa karavaani
Puolitankoon lippu paraatin

Caballo Azotado hasta la Muerte

Nacimos con sed profunda y amargos
Contando innumerables líneas de tiza
Las melodías del piano pronto se cortan
Los mapas de nuestro camino lleno de baches

Nuestro comercio tendría un valor justo
El tesoro de los recuerdos del viajero
Pero maldecimos al cochero que come de nuestra carga
Quería golpear su cabeza en la puerta de Unhola

Ensillamos figuras de cuento en la piel de sangre
Creamos un desfile liberado
En las riendas del parásito

Los malditos no preguntan por su camino
El camino de los malditos sigue retorcido

Los cornudos con cadenas al cuello
La caravana deforme a caballo
Cuando el látigo suena, los cuellos se doblan
Una vez más, azotamos a los caballos muertos

Pero algún día la procesión se refugiará en el bosque
Y un rayo de luz encenderá mi cuello ardiendo
Algún día la cadena de hierro se debilitará
Tomará la caravana
A media asta la bandera en el desfile

Escrita por: Antti Hyyrynen