395px

Sorea Sotahan Kuolla

Stormheit

Sorea Sotahan Kuolla

Tänne miehet, tänne miekat,
tänne tapparat tuliset!
Lännen jouset, lännen joukot
tuulen siivillä tulevat,
pistävät tulehen pirtit,
kylät polttavat poroksi,
vievät viljat, kullat, helmet,
kassapäistä kaunehimmat.

Kaiva kullat kuusten alle,
aarnihautoihin hopeat,
rahat kätke raunioihin,
viljat purnuhun pudota,
mutta kaunot kassapääsi,
saattaos salon sisähän,
sinikorven kainalohon,
piilohon pimentopirtin!

Elä itke Suomen impi,
elä äitini valita!
Ei sinua vieras viene,
koske koura vainolaisen,
kunis on kultasi elossa,
poikasi kädessä pontta,
sulhoja salolla Suomen,
kalpoja Kalevan maassa!

Vaan oi armas äityeni,
oi mun impeni ihana,
et sä itke itseäsi,
varo et vaarojas omia,
poikasi poloa itket,
suret sulhosi eroa.

Elä itke Suomen impi,
elä äitini valita!
En mä silloin suohon sorru,
enkä kaau kankahalle,
kun sorrun sotatiloille,
vaivun vainotanterille.
Soma on sotainen tauti,
sorea sotahan kuolla,
kaunis miekan kalskehesen.

Vaan en vielä vainajana,
Mannun lapsena makoa,
vielä saavun sankarina,
heimon helmenä palajan,
sata miestä saattamassa,
tuhat tuomassa kotihin.
vielä saavun sankarina,
heimon helmenä palajan,

Anna tulla turmamiehen,
saapua salakavalan!
On meillä oluet pantu,
vara vierahan varattu:
jouset kaikki jäntehessä
suun suloksi lännen sulhon,
kaikki tapparat tanassa
pään menoksi merisen miehen!

Sorea Sotahan Kuolla

¡Aquí hombres, aquí espadas,
¡aquí cuchillos ardientes!
Arcos del oeste, fuerzas del oeste
llegan con alas de viento,
clavan las cabañas en el fuego,
queman los pueblos hasta las cenizas,
llevan los granos, el oro, las joyas,
las más hermosas de las cabezas de caja.

Excava los oros bajo los abetos,
plata en las tumbas antiguas,
esconde el dinero en las ruinas,
los granos caen en el purnu,
pero las hermosas cabezas de caja,
entrarán en el bosque,
en el abrazo del páramo azul,
¡escondidas en la cabaña oscura!

No llores doncella de Finlandia,
no te lamentes madre mía!
No te llevará un extraño,
no tocará la mano del enemigo,
mientras tu oro esté vivo,
con fuerza en la mano de tu hijo,
pretendientes en los bosques de Finlandia,
espadas en la tierra de Kalevala!

Pero oh querida madre,
oh mi hermosa doncella,
no llores por ti misma,
cuida de tus propios peligros,
lloras por la desgracia de tu hijo,
lamentas la separación de tu amado.

No lloraré doncella de Finlandia,
no me lamentaré madre mía!
No me hundiré en el pantano,
ni caeré en el campo,
cuando caiga en el campo de batalla,
me sumergiré en el campo de batalla.
La enfermedad de la guerra es hermosa,
es hermoso morir en la guerra,
en el sonido hermoso de la espada.

Pero no yaceré como muerto,
como hijo de Mannu,
aún llegaré como héroe,
volveré como la joya de la tribu,
con cien hombres escoltándome,
mil llevándome a casa.
aún llegaré como héroe,
volveré como la joya de la tribu.

Que venga el hombre de la perdición,
que llegue el traidor sigiloso!
Hemos preparado cervezas,
reserva para el forastero:
arcos todos tensados
para el deleite del caballero del oeste,
todos los cuchillos listos
para la cabeza del hombre del mar!

Escrita por: