Uhripuu
Kuinka lie se syttynytkin? Liekö loihtijalta
kipunainen kirvonnunna tulustaulan alta,
vaiko - niinkuin kansa kertoo kirkon legendasta -
Ukon uhripuuhun iski liekki taivahasta.
Kuinka lie! Mut kauhu valtas Suomen miesten mielet,
kun he huomas vaaran päältä tuimat tulen kielet,
kauhu hiipi kalvan päihin, tunki miesten tarmoon,
toiset pyrki pakohon ja toiset turvas armoon.
Näinpä loppui taisto suuri, taisto Väinön taian,
näinpä päättyi päivä armas, päivä Väinön aian.
Eikä vielä sammununna ollut soihtu ruskon,
kun jo Suomi Kupittaalla otti uuden uskon.
Uhripuu
¿Cómo se encendió? ¿Fue acaso por un hechicero
que una chispa roja saltó desde debajo de la mesa de fuego,
o como cuenta la leyenda de la iglesia -
que un rayo del cielo golpeó el árbol sagrado de Ukko?
¡Quién sabe! Pero el terror se apoderó de los hombres de Finlandia,
cuando vieron desde lejos las feroces llamas del fuego,
el terror se deslizó en las espadas, se infiltró en el coraje de los hombres,
unos intentaron huir y otros buscaron refugio en la misericordia.
Así terminó la gran batalla, la batalla de la magia de Väinö,
así llegó a su fin el día querido, el día de Väinö.
Y la antorcha del crepúsculo aún no se había apagado,
cuando Finlandia en Kupittaa adoptó una nueva fe.