The Passing Of The Grey Company
Over the land there lies a long shadow
Grief sights to West
Long beside to field last arrive
In tomb still is lying dream
To Minas Tirith White they’ve passed road
There is White Tower turned to shadow
They wreathed dying world to withering sound that
Trembles
To the tombs of king’s doom approaches
Who shall call the forgotten people?
Whose shall the horn be?
Where the searched grey twilight
Where over dark wings lay
Far away over northern mountains
We shall hail now before cursed graves
Over the land there lies a long shadow
Westward reaching wings of darkness
The tower trembles
The dead awaken for the hour is come for the oathbreakers
At the stone of Erech they shall hear a horn in the hills
We rode under White Mountains
We rode to kneel down before buried grave
Far away, covered by shadows, White Mountains
We’re here, pale towers raised up that high
Over the land there lies a long shadow
Westward reaching wings of darkness
The tower trembles, to the tombs of kings
Long to field last arrive
In tomb
At the stone of Erech shall they hear
Still is, still is going war
The grey company now arrived
De Overgang Van De Grijze Compagnie
Over het land ligt een lange schaduw
Rouw kijkt naar het Westen
Langs het veld, eindelijk aangekomen
In het graf ligt nog steeds een droom
Naar Minas Tirith Wit hebben ze de weg genomen
Daar is de Witte Toren, veranderd in schaduw
Ze omhulden de stervende wereld met een verwelkend geluid dat
Trilt
Naar de graven van de koningen nadert de ondergang
Wie zal de vergeten mensen roepen?
Van wie zal de hoorn zijn?
Waar de zocht grijze schemering
Waar over donkere vleugels liggen
Ver weg over de noordelijke bergen
Zullen we nu groeten voor de vervloekte graven
Over het land ligt een lange schaduw
Westwaarts reikende vleugels van duisternis
De toren trilt
De doden ontwaken, want het uur is gekomen voor de eedbrekers
Bij de steen van Erech zullen ze een hoorn in de heuvels horen
We reden onder de Witte Bergen
We reden om te knielen voor het begraven graf
Ver weg, bedekt door schaduwen, Witte Bergen
We zijn hier, bleke torens rezen zo hoog
Over het land ligt een lange schaduw
Westwaarts reikende vleugels van duisternis
De toren trilt, naar de graven van koningen
Langs het veld, eindelijk aangekomen
In het graf
Bij de steen van Erech zullen ze horen
Stil is het, de oorlog gaat nog steeds door
De grijze compagnie is nu aangekomen