Requiem
Paco pixiñas, zorro confeso,
Fuche en carroza pra o cimenterio.
Tanto rillar na carne de cocho,
Tanto rilliar, matóute un arrouto.
Un torozón finóu cos teus días,
Cómo te alcontras paco pixiñas.
Púñache os cornos seica a parenta,
Síguechos pondo, postmortem, seica.
Das malas língoas non fagas precio,
Durme tranquilo no teu sartego.
Vendiche vento, vendiche leria,
Todo se vende, menos decencia.
Todo ten precio, todo se compra,
Todo se vende, menos vergonza.
Diñeiro podre non fai mercede,
Alma mesquiña todo empodrece.
Cómo che vai cariña de entroido,
Tanto aforrar pra agora estar morto.
Deus faga parvos que nos manteñan
Pois onde hai listos, zorros non medran.
Deixache as zocas polos zapatos,
De qué che sirve nise buraco.
De mau á boca pérdese a sopa,
Paco pixiñas, cómo te alcontras.
Cinco e máis cinco non son un cento
Bótalle a conta, verás que é certo.
A nosa terra nada che debe,
Nada lle importa que alá te quedes
Dándolle estrume ó chan alleo
Pois a galicia sóbralle esterco.
Si fuches pobo, díl desertache,
Paco pixiñas, requiescat in pace.
Réquiem
Paco Pixiñas, zorro confeso,
En carroza al cementerio.
Tanto reírse en la carne de cerdo,
Tanto reír, te mató un eructo.
Un infarto acabó con tus días,
Cómo te encuentras Paco Pixiñas.
Te clavó los cuernos hasta la parienta,
Síguelos poniendo, postmortem, hasta.
De las malas lenguas no hagas caso,
Duerme tranquilo en tu lecho.
Vende viento, vende mentiras,
Todo se vende, menos decencia.
Todo tiene precio, todo se compra,
Todo se vende, menos vergüenza.
Dinero podrido no hace merced,
Alma mezquina todo empobrece.
Cómo te vas, cariño de carnaval,
Tanto ahorrar para ahora estar muerto.
Que Dios haga tontos que nos mantengan,
Pues donde hay listos, zorros no crecen.
Dejaste las zuecas por los zapatos,
De qué te sirve ni ese agujero.
De mal en boca se pierde la sopa,
Paco Pixiñas, cómo te encuentras.
Cinco y más cinco no son cien,
Haz la cuenta, verás que es cierto.
Nuestra tierra nada te debe,
Nada le importa que allá te quedes
Dando estiércol al suelo ajeno
Pues a Galicia le sobra estiércol.
Si fuiste pueblo, dile adiós,
Paco Pixiñas, descansa en paz.