Jäätkö Kanssain Valvomaan
Niin hauras on elämän aamujen silta
Murtunein haavein sitä kannatellaan
Ollaan hiljaa jottei sanottais liikaa,
Jottei kukaan meitä huomais satuttaa
Näin kai minäkin täällä pelkään,
Pelkään ettei askel enää kanna
Jollei maailma lohtuansa anna,
Jäätkö kanssain raunioille valvomaan?
Hiljainen on sieluni ääni
Se peittyy alle murheen huutojen
Tulematta kuulluksi koskaan,
Se toivoansa kantaa ainiaan
Näin kai minäkin täällä pelkään...
Minä tahdon toisen maan,
Jonkun jossa suojellaan,
Särkyneiden sydäntemme voimaa
Näin kai minäkin täällä pelkään...
¿Te quedarás despierto conmigo?
Tan frágil es el puente de las mañanas de la vida
Sostenido con sueños rotos
Permanecemos en silencio para no decir demasiado,
Para que nadie nos lastime
Así es como yo también aquí temo,
Temo que el paso ya no sea firme
Si el mundo no nos brinda consuelo,
¿Te quedarás despierto conmigo entre las ruinas?
Silenciosa es la voz de mi alma
Se oculta bajo los gritos de dolor
Nunca escuchada,
Lleva su esperanza eternamente
Así es como yo también aquí temo...
Quiero otra tierra,
Alguna donde se proteja
La fuerza de nuestros corazones rotos
Así es como yo también aquí temo...
Escrita por: Netta Dahlberg / Patrick Linman