Berceuse de Bagdad
Mon petit, le monde brûle
Et dans ta vie minuscule
Tu te croyais à l'abri
Tu ne l'es plus aujourd'hui
Pardon de t'avoir fait naître
Mais je voulais te connaître
Avant la foudre et le feu
Est-ce donc que d'être deux
Nous rendra moins vulnérables
Sous le déluge implacable ?
Nous pourrons nous tenir chaud
Quand la mort viendra d'en haut
{Refrain:}
Tu bois la peur avec mon lait
J'aurais voulu, mon agnelet,
Te donner des prairies
Pour qu'un jour tu souries
Mon petit, mon espérance,
Voici qu'on t'a fait violence
Et qu'on t'a sorti de moi
Sans attendre tes neuf mois
Je te vois dans ta couveuse
Et au lieu d'en être heureuse
J'espère, le cœur tremblant,
Que tu vives assez longtemps
Pour me reprocher ce geste
Et si tout en moi proteste
Je voulais te faire beau
Tant qu'il nous reste de l'eau
{au Refrain}
Mon petit, quel est ce monde
Où des sirènes répondent
Aux premiers cris d'un enfant
Etonné d'être vivant ?
Déjà sur ta peau si tendre
Je vois se poser des cendres
Qui demain nous couvrirons
Qui sait même où nous serons ?
Si à la mort je t'arrache
Il faudra que tu le saches
Qu'on se soucie peu de nous
Et que les hommes sont fous
{au Refrain}
Wiegelied van Bagdad
Mijn kleintje, de wereld brandt
En in jouw kleine leven
Dacht je veilig te zijn
Vandaag is dat niet meer zo
Sorry dat ik je heb laten komen
Maar ik wilde je graag leren kennen
Voor de bliksem en het vuur
Wordt het dan beter met zijn tweeën?
Maakt het ons minder kwetsbaar
Onder de ongenadige regen?
We kunnen elkaar warm houden
Wanneer de dood van boven komt
{Refrein:}
Je drinkt de angst met mijn melk
Ik had je, mijn lammetje, willen geven
Velden vol bloemen
Zodat je ooit kunt glimlachen
Mijn kleintje, mijn hoop,
Hier is je leed aangedaan
En je bent uit mij gehaald
Zonder te wachten op negen maanden
Ik zie je in je couveuse
En in plaats van daar blij mee te zijn
Hoop ik, met een trillend hart,
Dat je lang genoeg leeft
Om mij deze daad te verwijten
En hoewel alles in mij protesteert
Wilde ik je mooi maken
Zolang we nog water hebben
{bij het Refrein}
Mijn kleintje, wat voor wereld is dit
Waar sirenes antwoorden
Op de eerste kreten van een kind
Dat verbaasd is levend te zijn?
Al op je tere huid
Zien ik as neerdalen
Die ons morgen zal bedekken
Wie weet waar we dan zijn?
Als ik je van de dood wegtrek
Moet je dat weten
Dat ze weinig om ons geven
En dat mensen gek zijn
{bij het Refrein}