Grégoire ou Sébastien
Du temps que j'étais gentille
J'ai connu un galopin
Qui maniait la faucille
Dans un champ tout près du mien
Comme il donnait bien la patte
Comme il faisait bien le beau
Je lui fis un peu d'épate
En astiquant mes sabots
Mais, s'appelait-il Grégoire
Jean, Philippe ou Sébastien?
Vous aurez peine à me croire
J'avoue que je n'en sais rien
Je portais à cette époque
Des jupons amidonnés
De ces cloches qui évoquent
Bien des fêtes à sonner
Fut-ce le vent qui badine
Ou bien ruse à ma façon?
J' me mis à sonner matines
Aux oreilles du garçon
Mais, s'appelait-il Grégoire
Jean, Philippe ou Sébastien?
Vous aurez peine à me croire
J'avoue que je n'en sais rien
La valeur de l'artifice
M'apparut sur le moment
Comme un moine à son office
Accourut le garnement
Pour la suite du chapitre
J'espère que l'on voudra
M'en laisser être seul arbitre
Et la garder bien à moi
Mais, s'appelait-il Grégoire
Jean, Philippe ou Sébastien?
Vous aurez peine à me croire
J'avoue que je n'en sais rien
Le temps de quelques bréviaires
Dura notre balthazar
Puis nos adieux s'égrenèrent
À l'horloge du hasard
J'n'étais pas encore méchante
Mais quand il fut en allé
Ce regret toujours me hante
"Je n'ai pas su l'appeler"
Devais-je crier Grégoire
Jean, Philippe ou Sébastien?
Le plus triste de l'histoire
Est que je n'en sais toujours rien
Car enfin je l'aimais bien
Grégoire of Sébastien
In de tijd dat ik nog lief was
Kende ik een deugniet
Die met de zeis zwaaide
In een veld vlakbij het mijne
Hoe hij zijn poot goed gaf
Hoe hij zich goed kon voordoen
Ik deed een beetje stoer
Door mijn klompen op te poetsen
Maar heette hij Grégoire
Jean, Philippe of Sébastien?
Je zult het moeilijk geloven
Ik geef toe dat ik het niet weet
In die tijd droeg ik
Stijfgeplakte onderrokken
Van die klokken die herinneren
Aan veel feesten die klinken
Was het de wind die speelde
Of was het mijn eigen list?
Ik begon de matines te luiden
In de oren van de jongen
Maar heette hij Grégoire
Jean, Philippe of Sébastien?
Je zult het moeilijk geloven
Ik geef toe dat ik het niet weet
De waarde van de schijn
Kwam me op dat moment voor
Als een monnik in zijn dienst
Kwame de deugniet aanrennen
Voor het vervolg van het verhaal
Hoop ik dat men het wil
Me alleen de rechter te laten zijn
En het goed voor mezelf te houden
Maar heette hij Grégoire
Jean, Philippe of Sébastien?
Je zult het moeilijk geloven
Ik geef toe dat ik het niet weet
De tijd van een paar gebeden
Duurde onze balthazar
Toen onze afscheid zich verspreidde
Bij de klok van het toeval
Ik was nog niet gemeen
Maar toen hij vertrok
Houdt dit spijt me altijd bezig
"Ik heb hem niet kunnen roepen"
Moest ik roepen Grégoire
Jean, Philippe of Sébastien?
Het treurigste van het verhaal
Is dat ik het nog steeds niet weet
Want uiteindelijk hield ik echt van hem
Escrita por: Anne-Marie Thérèse