La Maritza
La maritza c'est ma rivière
Comme la seine est la tienne
Mais il n'y a que mon père
Maintenant qui s'en souvienne
Quelque fois, de mes dix premières
Années ne me reste plus rien
Pas la plus pauvre poupée
Plus rien qu'un petit refrain d'autrefois
La la la la
Tous les oiseaux de ma rivière
Nous chantaient la liberté
Moi je ne comprenais guère
Mais mon père lui savait
Ecouter
Quand l'horizon s'est fait trop noir
Tous les oiseaux sont partis
Sur les chemins de l'espoir
Et nous ont les a suivis, a Paris
Parler: De mes dix premières années
Ne reste plus rien, rien
Chantez: Et pourtant les yeux fermés
Moi j'entends mon père chanter
La la la la
Tous les oiseaux de ma rivière
Nous chantaient la liberté
Moi je ne comprenais guère
Mais mon père lui savait
De Maritza
De Maritza is mijn rivier
Zoals de Seine de jouwe is
Maar er is alleen mijn vader
Die zich dat nog herinnert
Soms, van mijn eerste tien
Jaren is er niets meer over
Geen armoedige pop
Niets meer dan een klein refrein van vroeger
La la la la
Alle vogels van mijn rivier
Zongen ons de vrijheid toe
Ik begreep er niet veel van
Maar mijn vader wist het wel
Luister
Toen de horizon te zwart werd
Zijn alle vogels vertrokken
Op de wegen van de hoop
En wij volgden hen, naar Parijs
Praat: Van mijn eerste tien jaren
Is er niets meer over, niets
Zing: En toch met gesloten ogen
Hoorde ik mijn vader zingen
La la la la
Alle vogels van mijn rivier
Zongen ons de vrijheid toe
Ik begreep er niet veel van
Maar mijn vader wist het wel