Tabaré
Mientras todos cantando felices
Villancicos para Navidad
El indiaje charrúa dormita
La profunda nostalgia infinita
Con la muerte del gran Tabaré
Hasta el monte se agita bravío
Los arroyos parecen llorar
Y una pena se adentra en la noche
Y en el monte se agita callado
solo y triste en su vuelo el sabiá
Ya no se escucha tu canto
Las penas se lo llevaron
Y allá perdida en el monte
Llora una pena callada
Hasta el monte se agita bravío
Los arroyos parecen llorar
Y una pena se adentra en la noche
Y en el monte se agita callado
solo y triste en su vuelo el sabiá
Ya no se escucha tu canto
Las penas se lo llevaron
Y allá perdida en el monte
Llora una pena callada
Y allá perdida en el monte, ¡ay!
Llora una pena callada
¡Tabaré!
Tabaré
Terwijl iedereen vrolijk zingt
Kerstliedjes voor de kersttijd
Sluimert het Charrúa-volk
De diepe, eindeloze nostalgie
Met de dood van de grote Tabaré
Zelfs de bergen bewegen woest
De beken lijken te huilen
En een verdriet dringt de nacht binnen
En in het bos beweegt het stil
Alleen en treurig in zijn vlucht de merel
Je gezang is niet meer te horen
De zorgen hebben het meegenomen
En daar, verloren in het bos
Huilt een stil verdriet
Zelfs de bergen bewegen woest
De beken lijken te huilen
En een verdriet dringt de nacht binnen
En in het bos beweegt het stil
Alleen en treurig in zijn vlucht de merel
Je gezang is niet meer te horen
De zorgen hebben het meegenomen
En daar, verloren in het bos
Huilt een stil verdriet
En daar, verloren in het bos, ach!
Huilt een stil verdriet
Tabaré!