Sarai
Tooi yume sute kirezu ni furusato wo suteta
Odayaka na haru no hizashi ga yureru chiisana eki
Wakare yori kanashimi yori akogare wa tsuyoku
Sabishisa to senaka awase no hitori kiri no tabidachi
Ugoki hajimeta kisha no madobe wo
Nagarete yuku keshiki dake wo jitto miteita
Sakura fubuki no sarai no sora wa
Kanashii hodo aoku sunde mune ga furueta
Koi wo shite koi ni yabure nemurezu ni sugosu
Apaato no mado garasu goshi miteta yozora no hoshi
Kono machi de yume ou nara mou sukoshi tsuyoku
Nara nakerya toki no nagare ni makete shimai sou de
Ugoki hajimeta asa no machikado
Hito no mure ni umore nagara sora wo miageta
Sakura fubuki no sarai no sora he
Nagarete yuku shiroi kumo ni mune ga furueta
Hanarereba hanareru hodo naosara ni tsunoru
Kono omoi wasurerarezu ni hiraku furui arubamu
Wakai hi no chichi to haha ni tsutsumarete sugita
Yawaraka na hibi no kurashi wo nazori nagara ikiru
Mabuta tojireba ukabu keshiki ga
Mayoi nagara itsuka kaeru ai no furusato
Sakura fubuki no sarai no sora he
Itsuka kaeru sono toki made yume wa sutenai
Mabuta tojireba ukabu keshiki ga
Mayoi nagara itsuka kaeru ai no furusato
Sakura fubuki no sarai no sora he
Itsuka kaeru itsuka kaeru kitto kaeru kara
Sarai
Laat je dromen niet vervagen, je hebt je thuis verlaten
De zachte lentezon schijnt op het kleine station
Vanuit afscheid en verdriet, verlangen is sterk
De eenzame reis begint, met eenzaamheid als metgezel
De trein begint te rijden, ik kijk uit het raam
En zie alleen het voorbijglijdende landschap
De lucht vol bloesems, zo blauw als verdriet
Mijn hart trilt van de schoonheid, zo intens en puur
Verliefd zijn, maar niet kunnen slapen, zo gaat het leven
Ik kijk door het raam van mijn appartement naar de sterren
Als ik in deze stad mijn dromen achterna jaag, moet ik sterker zijn
Anders laat ik me meevoeren door de stroom van de tijd
De ochtend breekt aan in de straten van de stad
Verstopt tussen de mensen, kijk ik naar de lucht
Naar de lucht vol bloesems, die voorbijdrijft
Mijn hart trilt van de witte wolken die voorbijgaan
Hoe verder we uit elkaar gaan, hoe sterker de band
Deze gevoelens kan ik niet vergeten, ik open een oud album
Omarmd door mijn jonge ouders, die dagen zijn voorbij
Ik leef verder, terwijl ik de zachte dagen herinner
Als ik mijn ogen sluit, zie ik het landschap
Verlies me in gedachten, ooit keer ik terug naar mijn geliefde thuis
Naar de lucht vol bloesems, die zo ver weg lijkt
Totdat ik terugkeer, zal ik mijn dromen niet opgeven
Als ik mijn ogen sluit, zie ik het landschap
Verlies me in gedachten, ooit keer ik terug naar mijn geliefde thuis
Naar de lucht vol bloesems, die zo ver weg lijkt
Ooit keer ik terug, ik zal zeker terugkeren.