Sarai
遠い夢 すてきれずに 故郷をすてた
tooi yume sutekirezu ni furusato wo suteta
穏やかな 春の陽射しが ゆれる 小さな駅舎
odayakana haru no hizashi ga yureru chiisana ekisha
別離より 悲しみより 憧憬はつよく
betsuri yori kanashimi yori doukei wa tsuyoku
淋しさと 背中あわせの ひとりきりの 旅立ち
sabishisa to senaka awase no hitorikiri no tabidachi
動き始めた 汽車の窓辺を
ugoki hajimeta kisha no madobe wo
流れてゆく 景色だけを じっと見ていた
nagarete yuku keshiki dake wo jitto mite ita
サクラ吹雪の サライの空は
sakura fubuki no sarai no sora wa
哀しい程 青く澄んで 胸が震えた
kanashii hodo aoku sunde mune ga furuita
恋をして 恋に破れ 眠れずに過ごす
koi wo shite koi ni yabure nemurezu ni sugosu
アパートの 窓ガラス越し 見てた 夜空の星
apāto no madogarasu goshi miteta yozora no hoshi
この街で 夢追うなら もう少し強く
kono machi de yume ou nara mou sukoshi tsuyoku
ならなけりゃ 時の流れに 負けてしまいそうで
naranakerya toki no nagare ni makete shimai sou de
動き始めた 朝の街角
ugoki hajimeta asa no machikado
人の群れに 埋もれながら 空を見上げた
hito no mure ni umorenagara sora wo miageta
サクラ吹雪の サライの空へ
sakura fubuki no sarai no sora e
流れてゆく 白い雲に 胸が震えた
nagarete yuku shiroi kumo ni mune ga furuita
離れれば 離れる程 なおさらにつのる
hanareba hanareru hodo naosara ni tsunoru
この想い 忘れられずに ひらく 古いアルバム
kono omoi wasurerarezu ni hiraku furui arubamu
若い日の 父と母に 包まれて過ぎた
wakai hi no chichi to haha ni tsutsumarete sugita
やわらかな 日々の暮らしを なぞりながら生きる
yawarakana hibi no kurashi wo nazorinagara ikiru
まぶたとじれば 浮かぶ景色が
mabuta toji reba ukabu keshiki ga
迷いながら いつか帰る 愛の故郷
mayoinagara itsuka kaeru ai no furusato
サクラ吹雪の サライの空へ
sakura fubuki no sarai no sora e
いつか帰る その時まで 夢はすてない
itsuka kaeru sono toki made yume wa sutenai
まぶたとじれば 浮かぶ景色が
mabuta toji reba ukabu keshiki ga
迷いながら いつか帰る 愛の故郷
mayoinagara itsuka kaeru ai no furusato
サクラ吹雪の サライの空へ
sakura fubuki no sarai no sora e
いつか帰る いつか帰る きっと帰るから
itsuka kaeru itsuka kaeru kitto kaeru kara
Sarai
Verre dromen, niet kunnen laten gaan, mijn thuis verlaten
Zachte lentezonnestralen, wiegend, bij het kleine station
Sterker dan verdriet, sterker dan afscheid, is de verlangen
Een eenzame reis, met de eenzaamheid als metgezel
Bij het raam van de trein die begint te rijden
Kijk ik stil naar het voorbijglijdende landschap
De sakura-sneeuwvlokken in de lucht van Sarai
Zo intens blauw, dat het mijn hart deed trillen
Verliefd zijn, gebroken hart, slapeloze nachten
Door het raam van mijn appartement kijk ik naar de sterren
Als ik mijn dromen in deze stad wil najagen, moet ik sterker zijn
Anders lijk ik te verliezen in de stroom van de tijd
Bij de hoek van de straat die in de ochtend begint te leven
Verlies ik me in de menigte en kijk ik naar de lucht
Naar de sakura-sneeuwvlokken in de lucht van Sarai
De witte wolken die voorbijdrijven, doen mijn hart trillen
Hoe verder ik weg ben, hoe sterker het verlangen groeit
Deze gevoelens, onvergetelijk, openen een oud album
Omarmd door mijn jonge ouders, de dagen van weleer
Leef ik terwijl ik de zachte dagen van het leven herbeleef
Als ik mijn ogen sluit, komen de beelden naar boven
Verlies me, maar keer ooit terug naar het thuis van de liefde
Naar de sakura-sneeuwvlokken in de lucht van Sarai
Tot ik terugkeer, zal ik mijn dromen niet opgeven
Als ik mijn ogen sluit, komen de beelden naar boven
Verlies me, maar keer ooit terug naar het thuis van de liefde
Naar de sakura-sneeuwvlokken in de lucht van Sarai
Ik keer ooit terug, ik keer ooit terug, dat weet ik zeker