Web Van Vergankelijkheid
Donkere wolken verduisteren mijn gedachten
Onderhuids woekert het verval
Herinneringen aan vroegere tijden
Gaandeweg macht en jeugd vervlogen
Alles in het leven is gedoemd te verdwijnen
Met de ketting van het verval geketend
Dromen van een toekomst verloren
Door de tijd voorbij gelopen
Alle kennis een leven lang vergaard
Gaat nu weer verloren
De reden van het bestaan tot waas vervaagd
Gedachten die het daglicht schuwen keren weer
Als plaaggeesten in duistere nevels gehuld
Gevangene van de ijskoude kerker die ooit mijn ziel was
Waar nu slechts schaduwen van mijn haat huizen
Als spookachtige gedaantes
Dansend in de mist van het geheugen, van mijn geheugen
De langzaam afnemende levenskracht
Mijn uur is nu gekomen het leven is verlopen
Al mijn dromen zijn in het moeras des levens vergaan
De zin van dit bestaan is me ontgaan
Gevangen in een web van vergankelijkheid
Red de Transitoriedad
Nubes oscuras oscurecen mis pensamientos
Bajo la piel se propaga la decadencia
Recuerdos de tiempos pasados
Poco a poco el poder y la juventud se desvanecen
Todo en la vida está condenado a desaparecer
Atado con la cadena de la decadencia
Soñando con un futuro perdido
Pasado por alto por el tiempo
Todo el conocimiento adquirido a lo largo de una vida
Ahora se pierde de nuevo
La razón de la existencia se desvanece en la neblina
Los pensamientos que evitan la luz del día regresan
Como espíritus malignos envueltos en neblinas oscuras
Prisionero de la fría mazmorra que una vez fue mi alma
Donde ahora solo residen sombras de mi odio
Como figuras espectrales
Bailando en la niebla de la memoria, de mi memoria
La fuerza vital disminuyendo lentamente
Mi hora ha llegado, la vida ha terminado
Todos mis sueños se han desvanecido en el pantano de la vida
El sentido de esta existencia se me escapa
Atrapado en una red de transitoriedad