Machteloos Bestaan
Starend met kleurloze ogen
Naar wat morgen lijkt te zijn
Zie ik alles voorbij gaan
Alles wat ooit geschiedde
Ons bestaan verzonken in deze vloed van ijs
Rijken in vorst getooid
In de vorst door ons bestaan voortgebracht
Het ontwaken van de wereld
Nooit beleefd door vlees en bloed
Enkel bereisd in onze diepste dromen
Waaruit we schreeuwend ontwaakten
De ijzige storm voor de stilte breekt aan.
Zoals de wereld is geschapen
Zal ze ook vergaan
De poorten des doods reeds geopend
Ons leven schiep de dood
Aanschouw nu Gods creatie: de mensheid in een glanzend kleed van ijs
Ik heb de geur des doods geroken
In deze grote leegte
Geen venster vertoont hier een glimp van de dag of de nacht
Geen schaduw die deze plaats verkleurt
Geen licht dat hier flikkert
Enkel grauwe mist die mijn ziel verteert en beheert
Starend met bevroren ogen, ons leven schiep de dood…
Existencia Impotente
Mirando con ojos sin color
Hacia lo que parece ser el mañana
Veo todo pasar
Todo lo que alguna vez sucedió
Nuestra existencia hundida en esta inundación de hielo
Reinos adornados en escarcha
En la escarcha generada por nuestra existencia
El despertar del mundo
Nunca experimentado por carne y sangre
Solo viajado en nuestros sueños más profundos
De los cuales despertamos gritando
La tormenta helada antes de que llegue el silencio.
Como el mundo fue creado
Así también perecerá
Las puertas de la muerte ya abiertas
Nuestra vida creó la muerte
Contempla ahora la creación de Dios: la humanidad en un brillante manto de hielo
He olido el olor de la muerte
En este gran vacío
Ninguna ventana muestra aquí un destello del día o la noche
Ninguna sombra que tiña este lugar
Ninguna luz que titilee aquí
Solo una brumosa niebla que devora y controla mi alma
Mirando con ojos congelados, nuestra vida creó la muerte...