395px

Una Oruga

Tatiana Rocha

A Lagarta

Existia uma lagarta triste que se achava feia de doer
Coitadinha da lagarta vivia sozinha comendo folhinha
Tão esquisitinha se achando feia feia de doer
E assim ela vivia, sempre essa vidinha chata de doer
Mas um dia foi sentindo uma vontade louca de ficar quieta
De ficar parada de ficar calada de não se mexer
E assim foi e foi ficando muito tempo a se enrolar
E foi tecendo um casulo bem quentinho pra morar e se esquecer
Que era sozinha tão tristinha tão esquisitinha
Se achando feia, feia de doer
Mas o tempo foi passando e tudo mudou
Dentro do casulo misteriosamente ela se transformou
Ganhou asas coloridas, asas bem compridas
Ela era formosa, dama poderosa, virou borboleta
Linda de morrer

Una Oruga

Había una oruga triste que se sentía fea de doler
Pobrecita oruga vivía sola comiendo hojitas
Tan extrañita sintiéndose fea, fea de doler
Y así vivía, siempre esa vida aburrida de doler
Pero un día sintió un deseo loco de quedarse quieta
De quedarse quieta, de quedarse callada, de no moverse
Y así fue, y estuvo mucho tiempo enrollándose
Y tejiendo un capullo bien calentito para vivir y olvidarse
Que estaba sola, tan triste, tan extraña
Sintiéndose fea, fea de doler
Pero el tiempo pasó y todo cambió
Dentro del capullo misteriosamente se transformó
Ganó alas coloridas, alas bien largas
Era hermosa, dama poderosa, se convirtió en mariposa
Hermosa hasta morir

Escrita por: Tatiana Rocha