いらないもの (Chained)
最愛は振りほどいたんだ
sai ai wa furihodaitan da
もういらない ここに居らんないから
mou iranai koko ni irannai kara
他愛ない幸福はふわっと
ta ai nai koufuku wa fuwatto
もういなくなったな
mou inakunattan na
失ってしまった季節の数
ushinatte shimatta kisetsu no kazu
奪い取ってしまった未来はいくつ? Ah
ubaitotte shimatta mirai wa ikutsu? Ah
受け取った約束で呼吸をして
uketotta yakusoku de kokyuu wo shite
ずっと かなしい夢を見ていた
zutto kanashii yume wo mite ita
あれから どれくらい経っただろう
are kara dore kurai tatta darou
手紙を破って捨てても
tegami wo yabutte sutetemo
痛みで塗りつぶしてみても
itami de nuritsubushite mite mo
まだあの日々とかたく繋がっている
mada ano hibi to kataku tsunagatte iru
この鎖を
kono kusari wo
断ち切れないのは僕のせいだ
tachikirenai no wa boku no sei da
揺らいでしまった弱さのせいだ
yuraide shimatta yowasa no sei da
刻まれた深い傷より
kizamareta fukai kizu yori
君がくれた優しさが痛いよ まだ
kimi ga kureta yasashisa ga itai yo mada
寂しくなるのは君のせいだ
sabishiku naru no wa kimi no sei da
幸せだった季節のせいだ
shiawase datta kisetsu no sei da
Ah 愛はここで燃やそう
Ah ai wa koko de moyasou
それは僕にはもういらないもの
sore wa boku ni wa mou iranai mono
不自然に欠けている本棚のよう
fushizen ni kakete iru hondana no you
足りないのはなんだったろう
tarinai no wa nandattarou
静かな部屋の中で見つけてしまった
shizuka na heya no naka de mitsukete shimatta
底のない空白を
soko no nai kuuhaku wo
捨てきれないのは僕のせいだ
sute kirenai no wa boku no sei da
この燻った決意のせいだ
kono ibutta ketsui no sei da
隣にいてもいなくても
tonari ni itemo inakute mo
不安は拭えないままだったのに
fuan wa nugaenai mama datta noni
寂しくなるのは君のせいだ
sabishiku naru no wa kimi no sei da
幸せだった季節のせいだ
shiawase datta kisetsu no sei da
Ah いっそ目を背けよう
Ah isso me wo somukeyou
それは僕にはもういらないもの
sore wa boku ni wa mou iranai mono
今でも同じように あの面影に揺れる
ima demo onaji you ni ano omokage ni yureru
ただ 血液の渇く音が聞こえる
tada ketsueki no kawaku oto ga kikoeru
どこかで会えたら
dokoka de aetara
また あの頃のように手を振るから
mata ano koro no you ni te wo furu kara
君の瞳から身を隠して
kimi no hitomi kara mi wo kakushite
君の世界から逃げ切ろうと
kimi no sekai kara nige kirou to
心に焼きついた日々に
kokoro ni yakitsuita hibi ni
かたく繋がったこの鎖を
kataku tsunagatta kono kusari wo
断ち切れないのは僕のせいだ
tachikirenai no wa boku no sei da
揺らいでしまった弱さのせいだ
yuraide shimatta yowasa no sei da
刻まれた深い傷より
kizamareta fukai kizu yori
君がくれた優しさが痛いよ まだ
kimi ga kureta yasashisa ga itai yo mada
寂しくなるのは君のせいだ
sabishiku naru no wa kimi no sei da
幸せだった季節のせいだ
shiawase datta kisetsu no sei da
Ah 愛はここで燃やそう
Ah ai wa koko de moyasou
それは僕にはもういらないもの
sore wa boku ni wa mou iranai mono
砂になった思いごと
suna ni natta omoigoto
踏み潰した ディストラクション
fumitsubushita disutorakushon
錆び 鈍った呪いのよう
sabi nibutta noroi no you
切り刻んだ 僕の頬
kirikizanda boku no hoho
曖昧な選択で
aimai na sentaku de
最愛は振りほどいたんだ
sai ai wa furihodaitan da
もういらない ここに居らんないから
mou iranai koko ni irannai kara
他愛ない幸福はふわっと
ta ai nai koufuku wa fuwatto
もういなくなったな
mou inakunattan na
Ongewenste Dingen (Geketend)
Mijn grootste liefde heb ik losgelaten
Ik heb het niet meer nodig, ik kan hier niet blijven
Zorgeloze gelukjes zijn verdwenen
Ze zijn er niet meer, dat is wel duidelijk
Het aantal seizoenen dat ik verloren ben
Hoeveel toekomst heb ik afgenomen? Ah
Met de belofte die ik ontving adem ik
Altijd heb ik droevige dromen gehad
Hoeveel tijd is er sindsdien verstreken?
Zelfs als ik de brieven verscheur en weggooi
En probeer de pijn te verdoezelen
Ben ik nog steeds stevig verbonden met die dagen
Met deze ketens
Het is mijn schuld dat ik het niet kan doorbreken
Door de zwakte die is gaan wankelen
Diepe littekens zijn minder pijnlijk dan
De vriendelijkheid die jij me gaf, doet nog steeds pijn
Het is jouw schuld dat ik me eenzaam voel
Het is de schuld van de gelukkige seizoenen
Ah, laten we de liefde hier verbranden
Dat is iets wat ik niet meer nodig heb
Als een boekenkast die onnatuurlijk ontbreekt
Wat mis ik eigenlijk?
In deze stille kamer vond ik
Een bodemloze leegte
Het is mijn schuld dat ik het niet kan weggooien
Door deze rokerige vastberadenheid
Of je nu naast me bent of niet
De onzekerheid blijft bestaan
Het is jouw schuld dat ik me eenzaam voel
Het is de schuld van de gelukkige seizoenen
Ah, laten we gewoon wegkijken
Dat is iets wat ik niet meer nodig heb
Ook nu nog wieg ik in die schaduw
Ik hoor alleen het geluid van mijn dorstige bloed
Als we elkaar ergens tegenkomen
Zal ik weer zwaaien zoals toen
Me verstoppen uit jouw ogen
Proberen te ontsnappen aan jouw wereld
In de dagen die in mijn hart gebrand zijn
Met deze ketens die stevig verbonden zijn
Het is mijn schuld dat ik het niet kan doorbreken
Door de zwakte die is gaan wankelen
Diepe littekens zijn minder pijnlijk dan
De vriendelijkheid die jij me gaf, doet nog steeds pijn
Het is jouw schuld dat ik me eenzaam voel
Het is de schuld van de gelukkige seizoenen
Ah, laten we de liefde hier verbranden
Dat is iets wat ik niet meer nodig heb
Al mijn gedachten zijn veranderd in zand
Verpletterd door destructie
Als een roestige, doffe vloek
Gesneden in mijn wang
Met vage keuzes
Heb ik mijn grootste liefde losgelaten
Ik heb het niet meer nodig, ik kan hier niet blijven
Zorgeloze gelukjes zijn verdwenen
Ze zijn er niet meer, dat is wel duidelijk.
Escrita por: Tatsuya Kitani / Natori