Óran Na Cloiche
A' chlach a bha mo sheanmhair
'S mo sheanair oirre seanchas
Air tilleadh mar a dh'fhalbh I
Mo ghalghad a' chlach
'S gur coma leam I 'n cearrara
An calasraid no 'n calbhaigh
Cho fad' 's a tha I 'n albainn
Nan garbhlaichean cas
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
Hilli um bo ruaig thu I hilli um bo ha
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
Ga cur an àite tearmainn
A chumas I gu falachaidh
'S nach urrainn iad, nach dearg iad
Air sgealb dhith thoirt às
A' chlach a chaidh a dhìth oirnn
Air faighinn às an ìnean
'S gu deimhinne, ma thill I
Tha 'n nì sin gu math
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
Hilli um bo ruaig thu I hilli um bo ha
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
Mionnan air fear deàrnaidh
Gach màthair is mac
Nach leig sinn ann an gàbhadh
Am fear a thug à sàs I
'S a mhiontraig air a teàrnadh
À àite gum tlachd
Ma chuireas iad an làmh air
Chan fhuilear dhuinn bhith làidir
Is buill' thoirt air a thàillibh
Le stàilinn amach
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
Hilli um bo ruaig thu I hilli um bo ha
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
'S bha 'm ministear cho tùrsach
Sa mhadainn nuair a dhùisg e
'S praban air a shùilean
A' tionndadh amach
E coiseachd feadh an ùrlair
Ag ochanaich 's ag ùrnaigh
'S a' coimhead air a' chùil
Anns an d' ionndrainn e chlach
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
Hilli um bo ruaig thu I hilli um bo ha
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
Sin far robh an stàireachd
'S an ruith air feadh an làir ann
Gun smid aige ri ràidhtinn
Ach "càit 'n deach a' chlach?
'S a mhoire, mhoire, mhàthair
Gu dè nì mise màireach
Tha fios a'm gum bi bhànrainn
A' fàgail a beachd"
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
Hilli um bo ruaig thu I hilli um bo ha
'S I u ro bha ho ro hilli um bo ha
Gun tuirt e 's dath a' bhàis air
"Cha chreidinn-sa gu bràth e
Gu togadh fear bho làr I
Nach b' àirde na speach
Tha rudeigin an dàn dhomh
'S gun cuidicheadh an tàgh mi
Bha' n duine thug à sàs I
Cho làidir ri each"
Das Lied des Steins
Der Stein, der meiner Großmutter gehörte
Und meinem Großvater seine Geschichten
Kehren zurück, wie er gegangen ist
Mein Geschrei um den Stein
Und es ist mir egal, ich bin der Verlierer
Die Straße oder der Weg
So lange ich in Schottland bin
Von den rauen Steinen
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
Ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
An einen Ort der Zuflucht
Der mich in Sicherheit hält
Und sie können nicht, sie können nicht
Ihn mir wegnehmen
Der Stein, der uns fehlte
Um aus dem Netz zu entkommen
Und ganz sicher, wenn ich zurückkehre
Wird das gut sein
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
Ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
Eid auf einen Mann, der es tat
Jede Mutter und jeder Sohn
Lass uns nicht in den Käfig
Den Mann, der uns gefangen hielt
Und seine Wurzeln, die er zog
Aus einem Ort voller Freude
Wenn sie ihre Hand darauflegen
Müssen wir stark sein
Und die Glieder festhalten
Mit Stahl und Kraft
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
Ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
Und der Pfarrer war so müde
Als er am Morgen aufwachte
Mit Tränen in den Augen
Die nach außen schauten
Er ging über den Boden
Seufzend und betend
Und schaute über die Schulter
Wo er den Stein vermisste
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
Ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
Das war der Ort der Stille
Und das Laufen über den Boden
Ohne etwas zu sagen
Aber "Wo ist der Stein hin?
Oh meine, meine, meine Mutter
Was soll ich morgen tun?
Ich weiß, dass ich weinen werde
Und meine Gedanken hinterlassen"
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
Ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja
Und ich ruf' ja, ja, ja, ja, ja, ja
Er sagte es und die Farbe des Todes
"Ich würde es niemals glauben
Dass ein Mann vom Boden erhoben wird
Der nicht höher ist als die Wolken
Es ist etwas, das mir bestimmt ist
Und wenn ich es wähle, wird es helfen
Der Mann, der uns gefangen hielt
So stark wie ein Pferd"