395px

Bríd Thomáis Mhurchadha

Téada

Bríd Thomáis Mhurchadha

'S, a Bhideach na gcarad
Tuig feasta nach súgradh é
Ó thug mo chroí gean duit
Ar mhalairt ná diúltaigh mé
Má shíl tú mé 'mhealladh
Le bladar deas ciúin do bhéil
Ach go dtug mise gean duit
Seachas cailíní deas an tsaoil

'S, a Bhríd Thomáis Mhurcha
Molaimse an barr leat féin
Ar ghile, ar fhinne
Ar dheise 'gus áille méin
Tá a cúilín deas triop'llach
'S í fite mar thrilseán óir
'S an té a bheadh gan amharc
Go dtabharfadh sé soilse dó

Rachad go Gaillimh
Go gceannaí mé gairdín úll
Loingeas ar farraig' le haghaidh
Bheith a' déanamh spóirt
'Filleadh ó Shligeach dom
'Gus leid bheag 'fháil do m'chomhair
'S ní chónóinn fá bhealach
Go mblaisfinn de phóg mo stóir

Má bhí mise folamh
Dar m'fhocal, ba mhór a' scéal
Is a liachtaí bean deas
A thug taitneamh do ghlór mo bhéil
Dá mbeadh sé 'g cur seaca
'G cur sneachta i ngach ceard den spéir
Ach tusa a bheith i m'aice
Ní aireoinnse buaireamh an tsaoil

'S, a Aonmhac Mhuire
'Chuir an cuileann tríd a' bhféar a' fás
Nach mise an trua Mhuire
'S mé a' caill' lúth na ngéag le grá?
Ach má tá sé 'nár gcinniúint
Nach féidir dúinn a chéile 'fháil
Bíodh tusa 'do choinneal
'S beidh mise i m'fhéileacán

Bríd Thomáis Mhurchadha

'Ey, querida amiga
Ya entiende que no es un juego
Desde que mi corazón te alegró
No te he rechazado
Si pensaste que te engañaba
Con dulces palabras de tu boca
Pero te alegré
Más que las chicas bonitas del mundo

Ey, Bríd Thomáis Mhurchadha
Alabo tu belleza
Tu blancura, tu finura
Tu dulzura y tu hermosura
Tiene una bonita colina
Que brilla como un trébol de oro
Y quien no la mire
Que le dé luz

Iré a Galway
A comprar un jardín de manzanas
Navegar en el mar
Para divertirme
Volver a Sligo
Y encontrar un pequeño regalo para mí
Y no descansaré
Hasta probar el beso de mi amor

Si alguna vez estuve vacío
Por mis palabras, la historia era grande
Y las caricias de una mujer bonita
Que alegraron mi voz
Si estuviera lloviendo
Cayendo nieve en cada parte del cielo
Pero estando tú cerca
No notaría la preocupación del mundo

Ey, Único Hijo de María
Que el acebo crezca a través de la hierba
¿No soy yo la lástima de María?
¿Y yo perdiendo la fuerza de las alas por amor?
Pero si está en nuestro destino
No podemos encontrarnos el uno al otro
Que tú seas mi vela
Y yo seré tu abrigo

Escrita por: