Mare Calmo
Ti ho guardata mentre andavo via
Nei sacchetti avevo pure l'anima
Che pesava quanto una bugia con te
E il mare calmo non fa esperto un marinaio, ma
Gettiamo l'ancora se ancora litighiamo
E stare fermi non è pace ma una tregua, dai
C'è più di un porto sulla strada del ritorno
Seguirò le insicurezze che ci rendono così distanti
Come quella volta quando hai sbagliato stazione
Torno indietro a prenderti, ma, no, non hai ragione
Non dirmi che te ne vai
Sono le sei, tu che fai?
Casomai dovessi trovar chiuso quel portone
Sotto lo zerbino ti ho lasciato il mio doppionе
Mi chiederai se potrai
Starе da me, ma lo sai
Riprovarci ancora sembra un tuffo nel passato
Oggi volto pagina che ciò che è stato è stato
Sento i tuoi passi sulle scale dell'ora in cui fai ritorno
A volte sto dormendo, porti un senso a mezzogiorno
Con un cappello storto ed un ombrello rotto
Sotto un'alluvione mi presento da te in torto
Il vento piega i libri dentro la bottega con un soffio
Nessuno spiega quale sia il motivo per cui soffro
Ubriacarsi di parole finché il sole viene a scaldarci
Ancora quel timore che domani sia troppo tardi
Vedi gli angeli dei canti dentro a un calice di Chianti
Il mare che lì piange ha coralli su cui ti schianti
Continuiamo a ghostarci e incolparci, vorrei scordarti, ma
Tra i rumori del mercato sento solo te che mi chiami
Non dirmi che te ne vai
Sono le sei, tu che fai?
Casomai dovessi trovar chiuso quel portone
Sotto lo zerbino ti ho lasciato il mio doppione
Mi chiederai se potrai
Stare da me, ma lo sai
Riprovarci ancora sembra un tuffo nel passato
Oggi volto pagina che ciò che è stato è stato
Kalm Zee
Ik keek naar je terwijl ik wegging
In de tassen had ik ook mijn ziel
Die woog net zoveel als een leugen met jou
En de kalme zee maakt een zeeman niet ervaren, maar
Laten we het anker uitgooien als we nog steeds ruzie maken
En stilzitten is geen vrede maar een wapenstilstand, kom op
Er zijn meer havens op de weg terug
Ik volg de onzekerheden die ons zo ver van elkaar houden
Zoals die keer dat je de verkeerde station nam
Ik ga terug om je op te halen, maar, nee, je hebt geen gelijk
Zeg me niet dat je weggaat
Het is zes uur, wat doe je?
Als je dat grote hek gesloten vindt
Heb ik onder de deurmat mijn dubbelganger achtergelaten
Je zult me vragen of je
Bij mij kunt zijn, maar je weet
Het opnieuw proberen lijkt een duik in het verleden
Vandaag sla ik een bladzijde om, wat geweest is, is geweest
Ik hoor je stappen op de trap van het uur dat je terugkomt
Soms slaap ik, je brengt een gevoel rond het middaguur
Met een scheve hoed en een gebroken paraplu
Onder een overstroming kom ik bij jou in de fout
De wind vouwt de boeken in de winkel met een zucht
Niemand legt uit waarom ik lijd
Dronken worden van woorden totdat de zon ons komt verwarmen
Nog steeds die angst dat morgen te laat is
Zie de engelen van de liederen in een glas Chianti
De zee die daar huilt heeft koralen waarop je je kunt stoten
We blijven elkaar ghosten en de schuld geven, ik wil je vergeten, maar
Tussen de geluiden van de markt hoor ik alleen jou die me roept
Zeg me niet dat je weggaat
Het is zes uur, wat doe je?
Als je dat grote hek gesloten vindt
Heb ik onder de deurmat mijn dubbelganger achtergelaten
Je zult me vragen of je
Bij mij kunt zijn, maar je weet
Het opnieuw proberen lijkt een duik in het verleden
Vandaag sla ik een bladzijde om, wat geweest is, is geweest