395px

Zolang We Duurzaam Zijn

TEMIC

As Long As We Last

I found it hard to set you free
I bound you down to our memories
But tonight I'll walk my way back home, alone
The days of warmth and breeze are gone

They're buried under Ceiba trees, concealed

After all we fought, we could never win this game
That yearning led to emptiness and despair
'Cause you never know when the Sun will set your way
To leave is to remember love prevails

Tonight I walk my way back home, alone
The shine from stars that died, long gone
Light the dance of Ceiba trees beyond

After all we fought, we could never win this game
That yearning led to emptiness and despair
'Cause you never know when the Sun will set your way
To leave is to remember love prevails

Love is all we have now
The love we shared is all we have

Do you know, when I'm gone, the third will call your name?
And the cycle will start again
I start to fade away, to gray

Ceased, the mind falls asleep while the body grieves
Consigned, till the end of time, to the shifting sands
Extinguished, the end, the final scene, the last time your name's remembered and said

Night of veils thinning now
Night of veils thinning now
Night of veils thinning now
Night of veils thinning now

For us, those who sail the oceans of hope
For us, those who stayed or walked our way home

Zolang We Duurzaam Zijn

Ik vond het moeilijk om je vrij te laten
Ik bond je vast aan onze herinneringen
Maar vanavond loop ik alleen weer naar huis
De dagen van warmte en bries zijn voorbij

Ze zijn begraven onder Ceiba-bomen, verborgen

Na alles wat we vochten, konden we dit spel nooit winnen
Die verlangens leidden tot leegte en wanhoop
Want je weet nooit wanneer de zon jouw kant op zal komen
Vertrekken is herinneren dat de liefde overwint

Vanavond loop ik alleen weer naar huis
De glans van sterren die zijn gestorven, lang geleden
Verlicht de dans van Ceiba-bomen daarbuiten

Na alles wat we vochten, konden we dit spel nooit winnen
Die verlangens leidden tot leegte en wanhoop
Want je weet nooit wanneer de zon jouw kant op zal komen
Vertrekken is herinneren dat de liefde overwint

Liefde is alles wat we nu hebben
De liefde die we deelden is alles wat we hebben

Weet je, als ik weg ben, zal de derde jouw naam roepen?
En de cyclus zal weer beginnen
Ik begin te vervagen, naar grijs

Gestopt, de geest valt in slaap terwijl het lichaam rouwt
Toegewezen, tot het einde der tijden, aan de verschuivende zand
Uitgedoofd, het einde, de laatste scène, de laatste keer dat jouw naam wordt herinnerd en gezegd

Nacht van sluiers die nu dunner worden
Nacht van sluiers die nu dunner worden
Nacht van sluiers die nu dunner worden
Nacht van sluiers die nu dunner worden

Voor ons, degenen die de oceanen van hoop bevaren
Voor ons, degenen die bleven of onze weg naar huis liepen