O Vaqueiro e o Aboio
Um aboio de vaqueiro
É um canto improvisado
Entoando as vogais
Na sua lida com gado
É canto gregoriano
Ninguém sabe explicar
A toada é dolente
Faz o boi acompanhar
Guarda-peito e perneira
Chapéu de couro e gibão
Um rosário e as luvas
Pra derrubar barbatão
Essa é a sua vida
Da caatinga ao marmeleiro
Cavalo bom de trabalho
Pra correr no tabuleiro
Na caatinga o vaqueiro
Conta as suas proezas
Sua saga pelos campos
Na alegria e tristezas
Nas quebradas do sertão
Esse canto é guerreiro
A canção da união
É o aboio do vaqueiro
O viver de um vaqueiro
É gado, campo e cavalo
A cantiga do aboio
Cria a vida num estalo
Existe um mote antigo
Lá nas bandas do meu chão
Eu sou um pobre vaqueiro
Boiadeiro é meu patrão
El Vaquero y el Aboio
Un aboio de vaquero
Es un canto improvisado
Entonando las vocales
En su trabajo con el ganado
Es como un canto gregoriano
Nadie sabe explicar
La melodía es melancólica
Hace que el toro siga el ritmo
Guarda pecho y polainas
Sombrero de cuero y chaleco
Un rosario y los guantes
Para derribar al toro
Esta es su vida
Desde la caatinga hasta el marmeleiro
Un caballo bueno para trabajar
Para correr en el tablero
En la caatinga el vaquero
Cuenta sus hazañas
Su saga por los campos
En la alegría y tristezas
En los rincones del sertón
Este canto es guerrero
La canción de la unión
Es el aboio del vaquero
La vida de un vaquero
Es ganado, campo y caballo
La canción del aboio
Crea la vida en un instante
Existe un refrán antiguo
Allá en mi tierra
Soy un pobre vaquero
El ganado es mi patrón