Nježne strune mandoline
Pamtim jednu staru pismu onu nježnju pismu finu
ča se javlja u mom srcu kada čujem mandolinu.
Tad se stare rane bude, sva od rana skalinada,
pa mi dođe iz dna duše opet ova serenada.
Nježne strune mandoline
još vas čujem kroz đardine,
moja radost vi ste bile,
nježne strune mandoline.
Nježne strune mandoline
još vas slutim srid tišine,
moja svitlost vi ste bile,
nježne strune mandoline.
Lipo cviće, mladost moju ča je snila srid đardina
ja sam dala jednom srcu ma je bilo tvrda stina.
Na njeg mislim puste dane, sva od dana skalinada,
pa mi dođe iz dna duše opet ova serenada.
Cuerdas suaves de mandolina
Recuerdo una vieja canción, esa suave canción fina
que resuena en mi corazón cuando escucho la mandolina.
Entonces las viejas heridas despiertan, todas las cicatrices,
y desde lo más profundo de mi alma vuelve esta serenata.
Cuerdas suaves de mandolina
todavía las escucho a través de los jardines,
ustedes fueron mi alegría,
cuerdas suaves de mandolina.
Cuerdas suaves de mandolina
todavía las percibo en medio del silencio,
ustedes fueron mi luz,
cuerdas suaves de mandolina.
Floreció hermosamente, mi juventud que soñaba entre los jardines,
yo entregué mi corazón a alguien que era una roca dura.
Pienso en él en días vacíos, todas las jornadas,
y desde lo más profundo de mi alma vuelve esta serenata.