Cantico Negro
"Vem por aqui" - dizem-me alguns com olhos doces,
Estendendo-me os bracos, e seguros
De que seria bom se eu os ouvisse
Quando me dizem: "vem por aqui"!
Eu olho-os com olhos lassos,
(Ha, nos meus olhos, ironias e cansacos)
E cruzo os bracos,
E nunca vou por ali...
A minha gloria e esta:
Criar desumanidade!
Nao acompanhar ninguem.
Que eu vivo com o mesmo sem-vontade
Com que rasguei o ventre a minha mae.
Nao, nao vou por ai! So vou por onde
Me levam meus proprios passos...
Se ao que busco saber nenhum de vos responde,
Por que me repetis: "vem por aqui"?
Prefiro escorregar nos becos lamacentos,
Redemoinhar aos ventos,
Como farrapos, arrastar os pes sangrentos,
A ir por ai...
Se vim ao mundo, foi
So para desflorar florestas virgens,
E desenhar meus proprios pes na areia inexplorada!
O mais que faco nao vale nada.
Como, pois, sereis vos
Que me dareis machados, ferramentas, e coragem
Para eu derrubar os meus obstaculos?...
Corre, nas vossas veias, sangue velho dos avos,
E vos amais o que e facil!
Eu amo o Longe e a Miragem,
Amo os abismos, as torrentes, os desertos...
Ide! tendes estradas,
Tendes jardins, tendes canteiros,
Tendes patrias, tendes tectos,
E tendes regras, e tratados, e filosofos, e sabios.
Eu tenho a minha Loucura!
Levanto-a, como um facho, a arder na noite escura,
E sinto espuma, e sangue, e canticos nos labios...
Deus e o Diabo e que me guiam, mais ninguem.
Todos tiveram pai, todos tiveram mae;
Mas eu, que nunca principio nem acabo,
Nasci do amor que ha entre Deus e o Diabo.
Ah, que ninguem me de piedosas intencoes!
Ninguem me peca definicoes!
Ninguem me diga: "vem por aqui"!
A minha vida e um vendaval que se soltou.
E uma onda que se alevantou.
E um atomo a mais que se animou...
Nao sei por onde vou,
Nao sei para onde vou,
Sei que nao vou por ai
Canción Negra
Ven por aquí” - algunos con ojos dulce
Estirando mis brazos, y seguro
¿De qué serviría si los escuchara?
¡Cuando me digan: “Ven por aquí”!
Los miro con ojos oscuros
(Ha, en mis ojos, ironías y canacos)
Y cruzo mis brazos
Y nunca voy por ahí
Mi gloria es esta
¡Crea inhumanidad!
No sigas el ritmo de nadie
Que vivo con la misma falta de voluntad
Con la que le rompí el vientre a mi madre
¡No, no voy por ahí! ♪ Sólo voy a donde
Toman mis propios pasos
Si a lo que busco saber ninguno de ustedes responde
¿Por qué me repites: “Ven por aquí”?
Prefiero deslizarme en los callejones fangosos
Remolinando a los vientos
Como harapos, arrastrando los pies ensangrentados
Voy por allá
Si vine al mundo, era
Sólo para desflorar los bosques vírgenes
¡Y dibuje mis propios pies en arena inexplorada!
Cuanto más hago no vale nada
¿Cómo, pues, seréis
Que me darás hachas, herramientas y coraje
¿Para que pueda acabar con mis obstáculos?
Corre por tus venas sangre vieja de abuelos
Y te amas a ti mismo lo que es fácil!
Me encanta Far y Miraje
Me encanta el abismo, los torrentes, los desiertos
¡Vamos! ¡Vamos! tienes carreteras
Tienes jardines, cantas
Tienes patriatos, tienes techos
Y tenéis reglas, tratados, filósofos y sabios
¡Tengo mi locura!
Lo levanto, como una bengala, ardiendo en la noche oscura
Y siento espuma, sangre, y canto en mis labios
Dios y el diablo y que me guían, nadie más
Todos tenían un padre, todos tenían una madre
Pero yo, que nunca empiezo o termina
Nací del amor entre Dios y el diablo
¡Oh, que nadie me dé intenciones piadosas!
¡Nadie me peca definitivamente!
¡Nadie me diga, “ven por aquí”!
Mi vida es un vendaval que se desató
Y una ola que se levantó
Y un atomo más que se emocionó
No sé a dónde voy
No sé a dónde voy
Sé que no voy a ir allí